Σε μια εποχή που οι Ορθόδοξοι Ρουμάνοι της Τρανσυλβανίας πιέζονταν με βία να αναγνωρίσουν την Ουνία και να εγκαταλείψουν την πατρώα τους πίστη, ένας απλός χωρικός σήκωσε όλο το βάρος της αντίστασης. Ο Άγιος Όπρεα Νικόλαος καταγόταν από τη Σαλίστιε, ένα ορεινό χωριό κοντά στο Σιμπίου, και ξεχώρισε για τον ζήλο του υπέρ της Ορθοδοξίας. Το χίλια επτακόσια πενήντα δύο επιλέχθηκε να ταξιδέψει στη μακρινή Βιέννη μαζί με τον ιερέα Μωυσή Μακινίκ, για να επιδώσει αναφορά στην αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία.

Το έγγραφο ζητούσε επίσημη αναγνώριση των δικαιωμάτων της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Τρανσυλβανία και προστασία απέναντι στους Ουνίτες. Η αυτοκράτειρα τους δέχτηκε ευγενικά στην αυλή των Αψβούργων, αλλά αμέσως διέταξε να ριχτούν στη φοβερή φυλακή του Κούφσταϊν, ψηλά στα τυρολέζικα βουνά. Οι εκπρόσωποι των Τρανσυλβανών ζητούσαν επανειλημμένα την αποφυλάκισή τους και έπαιρναν πάντοτε την ίδια ψυχρή απάντηση από την αυλή. Οι Αψβούργοι ηγεμόνες αρνούνταν επίμονα πως είχαν την παραμικρή γνώση για τους δύο Τρανσυλβανούς αιχμαλώτους της πίστεως.

Έτσι ο Άγιος Όπρεα τελείωσε τη ζωή του εκεί, βαθιά μέσα στα παγωμένα κελιά του Κούφσταϊν, το χίλια επτακόσια εβδομήντα έξι. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας τον κατέταξε επίσημα στους Αγίους της μάρτυρες το χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Όπρεα του Μάρτυρος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.