Στα δάση του Αρδεάλ, όταν οι καθολικές αρχές πίεζαν τους Ορθοδόξους Ρουμάνους να αρνηθούν την πατρώα πίστη, ένας ιερομόναχος ύψωσε φωνή αντίστασης μέσα από ένα μικρό σκήτη. Ο Άγιος Σωφρόνιος καταγόταν από το χωριό Τσιοάρα Σέμπες της επαρχίας Άλμπα και από παιδί έδειξε σπάνια αγάπη προς τον Χριστό. Δεν προκάλεσε έκπληξη όταν επέλεξε τη μοναχική κουρά και αφιέρωσε τη ζωή του στην άσκηση και την προσευχή. Επέστρεψε στην πατρίδα του το χίλια επτακόσια πενήντα έξι και ίδρυσε στο δάσος ένα ησυχαστήριο, που έγινε γνωστό ως σκήτη της Τσιοάρα και συγκέντρωσε πολλούς μαθητές κοντά του.

Ο Σωφρόνιος ταξίδευσε στα χωριά του Αρδεάλ και στήριζε τους πιστούς, ώστε να μείνουν αμετακίνητοι στην Ορθοδοξία. Ο τοπικός ηγεμόνας διέταξε τη σύλληψή του και τον φυλάκισε, όπου υπέφερε σκληρό ξυλοδαρμό από τους δεσμοφύλακες. Μετά την αποφυλάκισή του πήγε να κηρύξει στα ορεινά χωριά των Απουσένι, και πάλι φυλακίστηκε και βασανίστηκε για τον Χριστό. Ελευθερώθηκε στις δεκατέσσερις Φεβρουαρίου του χίλια επτακόσια εξήντα ένα και αμέσως κάλεσε μεγάλο πλήθος πιστών στην πόλη Άλμπα Ιούλια.

Εκεί απαίτησε δημόσια ίσα δικαιώματα για τους Ρουμάνους ενώπιον του νόμου και ζήτησε δικό τους Ορθόδοξο επίσκοπο για το Αρδεάλ. Μέσα στο ίδιο έτος τα αιτήματά του ικανοποιήθηκαν, και ο Άγιος αποσύρθηκε στη Μονή Κούρτεα ντε Άργκες, όπου σύντομα κοιμήθηκε εν Κυρίω. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας τον κατέταξε στους Αγίους της το χίλια εννιακόσια πενήντα πέντε, ορίζοντας ως μνήμη του την εικοστή πρώτη Οκτωβρίου. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Σωφρονίου του Ομολογητού, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.