Στα χρόνια του μεγάλου διωγμού του Διοκλητιανού, όταν η αυτοκρατορική μανία λυσσομανούσε εναντίον της Εκκλησίας, ένας νέος αγωνιστής της πίστεως αναδείχθηκε ολόλαμπρος μέσα από τη φωτιά του μαρτυρίου. Ο Άγιος Πέτρος καταγόταν από την κωμόπολη Ανία ή Ανέα, που βρισκόταν στα όρια της Ελευθερουπόλεως της Παλαιστίνης. Ξεχώριζε από νεαρός μέσα στη γενιά του για τη δυνατή σωματική του διάπλαση και για την εξαιρετική σωματική του ανδρεία. Παράλληλα όμως ξεχώριζε για κάτι πολύ ανώτερο, για την ψυχική του ανδρεία και για τη φλογερή του πίστη στον Χριστό.

Όταν τα όργανα της ειδωλολατρικής εξουσίας τον συνέλαβαν για την ομολογία του, εκείνος δεν δείλιασε ούτε υποχώρησε. Υπέμεινε με γενναιότητα πολλά και ποικίλα βασανιστήρια, αρνούμενος επίμονα να αρνηθεί το πανάγιο όνομα του Σωτήρα Χριστού. Οι διώκτες προσπάθησαν με κάθε τρόπο να κάμψουν το φρόνημά του, εκείνος όμως παρέμενε ακλόνητος σαν πέτρα. Τελικά το έτος διακόσια ενενήντα δύο, επί της βασιλείας του Διοκλητιανού, οι ειδωλολάτρες αποφάσισαν τη φοβερή του εκτέλεση.

Τον παρέδωσαν ζωντανό στις φλόγες μιας μεγάλης πυράς και τον έκαψαν χωρίς οίκτο μπροστά στα μάτια του λαού. Έτσι ο γενναίος αθλητής έλαβε το άφθαρτο και αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου από τον αγωνοθέτη Χριστό. Άγιε Πέτρε ένδοξε αθλητά του Αυσελάμου, πρέσβευε αδιάκοπα στον Κύριο υπέρ όλων ημών των τιμώντων την ιερά μνήμη σου, αμήν.