Σχεδόν τέσσερις μήνες σαλεύτηκε η Βασιλεύουσα από φοβερό σεισμό και η γη έτρεμε σαν να αναζητούσε νέα θεμέλια. Στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μικρού η Κωνσταντινούπολη γνώρισε μία από τις πιο τρομερές δοκιμασίες της. Οι ναοί κατέρρεαν ο ένας μετά τον άλλον, τα σπίτια σωριάζονταν στα στενά και τα πέτρινα τείχη έπεφταν σαν χάρτινα. Οι κάτοικοι κυριεύτηκαν από τρόμο και βγήκαν στους δρόμους με δάκρυα και βαθιά μετάνοια στην καρδιά. Ο πατριάρχης Πρόκλος οργάνωσε λιτανεία ανυπόδητων με τον Τίμιο Σταυρό και ο λαός παρακαλούσε τον Θεό να σταματήσει την οργή.

Καθώς προχωρούσε η ιερή πομπή, οι δονήσεις έγιναν πιο δραματικές και τότε ένα μικρό παιδί αρπάχθηκε από αόρατη δύναμη. Όταν κατέβηκε ξανά στη γη, ομολόγησε ότι άκουσε τους αγγέλους να δοξολογούν τον Θεό με τον τρισάγιο ύμνο. Τους άκουγε να ψάλλουν με τρόμο και αγαλλίαση το «Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς». Μια θεϊκή φωνή πρόσταξε το παιδί να μεταφέρει στον πατριάρχη Πρόκλο εντολή να ικετεύει ο λαός χωρίς καμία προσθήκη.

Ο πατριάρχης ζήτησε αμέσως από το πλήθος να ψάλει τον τρισάγιο ύμνο όλοι μαζί με μία καρδιά και μία φωνή. Μόλις άρχισε η δοξολογία, η γη σταμάτησε να τρέμει και το παιδί παρέδωσε γαλήνια το πνεύμα του στον Κύριο. Από τότε ο τρισάγιος ύμνος εντάχθηκε στη Θεία Λειτουργία της Εκκλησίας και ψάλλεται έως σήμερα από τους πιστούς. Ταις πρεσβείαις των αγίων αγγέλων και του ευλογημένου παιδός που εκόμισε εξ ουρανού τον τρισάγιο ύμνο, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.