Στα παγωμένα δάση της Ρωσίας μια νεαρή πριγκίπισσα ξεπερνά τη χλιδή του παλατιού για να αγκαλιάσει τη μοναχική φτώχεια. Η οσία Ευφροσύνη γεννήθηκε το έτος χίλια διακόσια δώδεκα και έλαβε στη βάπτιση το όνομα Θεοδούλη της Εκκλησίας. Ήταν η πρωτότοκη θυγατέρα του αγίου μάρτυρα Μιχαήλ, Μεγάλου Πρίγκιπα του Τσέρνιγκοφ, και της ευσεβέστατης συζύγου του Θεοφανίας. Ο πρίγκιπας Μιχαήλ και η σύζυγός του δεν είχαν για χρόνια παιδιά και επισκέπτονταν συχνά τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου.

Εκεί προσεύχονταν θερμά στον Κύριο μαζί με τους ασκητές πατέρες, παρακαλώντας τον να ευλογήσει την οικογένειά τους με τέκνο. Η μικρή Ευφροσύνη γεννήθηκε τελικά ως δώρο του Θεού, απάντηση στις πολύχρονες προσευχές και τα δάκρυα των ευσεβών γονέων. Τρεις φορές εμφανίστηκε η Παναγία στους γονείς και τους διαβεβαίωσε ότι ο Κύριος είχε ακούσει τη θερμή προσευχή τους. Η Θεοδούλη ανατράφηκε από τα βρεφικά της χρόνια σε βαθιά πίστη, ζωντανή ευσέβεια και σταθερή προσκόλληση στις παραδόσεις.

Στην ανατροφή της επέδρασε σημαντικά ο μορφωμένος ευγενής Θεόδωρος, ο οποίος συνέκαμψε με τους γονείς για το παιδί. Η μόρφωση της νεαρής πριγκίπισσας και η εξαιρετική ομορφιά της προσέλκυσαν πολλούς μνηστήρες από όλη τη ρωσική επικράτεια. Από νηπιακή ηλικία η Θεοδούλη μυήθηκε στη μελέτη των ιερών κειμένων και αγαπούσε με ζήλο τους ναούς της Εκκλησίας. Η Θεοδούλη αρραβωνιάστηκε τον άγιο πρίγκιπα Θεόδωρο, αδελφό του αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, με την ευλογία των ευγενών γονέων.

Ο νεαρός Θεόδωρος όμως απεβίωσε αιφνιδίως ακριβώς την ίδια ημέρα του γάμου, αφήνοντας μεγάλη θλίψη και απορία σε όλους. Η πριγκίπισσα αποσύρθηκε τότε από τον κόσμο και πορεύθηκε στο γυναικείο μοναστήρι του Σούζνταλ της Ρωσίας. Το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στην Κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος της Θεοτόκου, ένα ιερό σύμβολο της προστασίας της παρθενίας. Εκεί η νεαρή κοπέλα ντύθηκε ευλαβικά το άγιο σχήμα και έλαβε το νέο όνομα Ευφροσύνη της οσίας Αλεξανδρείας.

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της μοναχικής της ζωής ξεπέρασε όλες τις αδελφές με ζήλο, σταθερότητα του νου και διάκριση. Είχε εξαιρετική πνευματική διορατικότητα και ακραία εγκράτεια στις τροφές, στις ώρες ύπνου και σε κάθε σαρκικό βίωμα. Ο ίδιος ο Κύριος επισκέφθηκε προσωπικά την ασκήτρια και την ενθάρρυνε να παραμείνει άγρυπνη και θετική στους αγώνες της. Έως την τελευταία στιγμή της ζωής της η οσία Ευφροσύνη φύλαξε ακέραιες όλες τις εντολές του γλυκύτατου Σωτήρα.

Νίκησε με τη χάρη του Θεού αμέτρητους πειρασμούς που έβαζε καθημερινά στο δρόμο της ο μισόκαλος εχθρός των ψυχών. Η εξαιρετική ασκητική ζωή της οσίας έγινε σύντομα γνωστή σε ολόκληρο το Σούζνταλ και έφτασε μέχρι τα μακρινά σύνορα. Πλήθος ανθρώπων ερχόταν στο μοναστήρι για να ακούσει τη διδασκαλία της για αγάπη, προσευχή, υπακοή και βαθιά ταπείνωση. Μετά από τέτοιες πνευματικές συνομιλίες πολλοί δέχονταν το μοναχικό σχήμα και άρχιζαν μια ζωή πιο ζηλωτή στην υπηρεσία του Θεού.

Ακόμη και η ίδια η ηγουμένη του μοναστηριού κατέφευγε συχνά στις σοφές και διακριτικές συμβουλές της οσίας Ευφροσύνης. Με αίτημα της ασκήτριας οι αδελφές χωρίστηκαν σε δύο τμήματα, στις παρθένες και στις χήρες της μοναστικής αδελφότητας. Αυτό διευκόλυνε σημαντικά την πνευματική ανάπτυξη και τη στερέωση των αδελφών μέσα στην καθαρότητα της μοναχικής τους πολιτείας. Μετά τον θάνατο της ηγουμένης, η οσία Ευφροσύνη ανέλαβε η ίδια την ηγουμενία της ιεράς μονής.

Ο Κύριος προφήτευσε στη μακαρία ηγουμένη το μαρτύριο του πατέρα της και ακόμη τη μεγάλη μογγολοταταρική εισβολή στη Ρωσία. Το έτος χίλια διακόσια τριάντα οκτώ τεράστιες τατάρομογγολικές ορδές κατέφθασαν πραγματικά στο ρωσικό έδαφος και ερήμωσαν τη γη. Οι βάρβαροι κατέστρεψαν τα πάντα στο πέρασμά τους και έφτασαν τελικά μέχρι την ίδια την πόλη του Σούζνταλ. Η πόλη ολόκληρη ερημώθηκε και κάηκε, και μόνο η μονή της οσίας σώθηκε με τη θερμή προσευχή της.

Η οσία Ευφροσύνη κοιμήθηκε στον Κύριο στις είκοσι πέντε Σεπτεμβρίου του έτους χίλια διακόσια πενήντα, ειρηνικά και θεάρεστα. Στον τάφο της οι πιστοί δέχονταν ποικίλες θεραπείες από αρρώστιες, χρόνια παθήματα και βαριές δοκιμασίες του σώματος. Στις δεκαοκτώ Σεπτεμβρίου του χίλια εξακόσια ενενήντα οκτώ ο μητροπολίτης Ιλαρίων του Σούζνταλ δόξασε επισήμως την οσία. Ταις πρεσβείαις της οσίας μητρός ημών Ευφροσύνης πριγκιπίσσης του Σούζνταλ, της θερμής μεσιτρίας και θαυματουργικής ηγουμένης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.