Στο μακρινό βορρά της Αμερικής έγραψε με το αίμα του ένας ταπεινός ψαράς την πρώτη σελίδα του μαρτυρολογίου της ηπείρου. Πρόκειται για τον Άγιο Πέτρο τον Αλεούτο, του οποίου την ιερή μνήμη φέρνει ο Σεπτέμβριος στις είκοσι τέσσερις. Η μαρτυρία για το πάθος του διασώθηκε από τον Σεμιόν Γιανόφσκι, που έκλεισε τον βίο του ως σχημαμοναχός Σέργιος στη Μονή του Αγίου Τύχωνος της Καλούγκα. Ο Γιανόφσκι αφηγήθηκε προσωπικά στον μέγα Όσιο Γερμανό της Αλάσκας τα όσα ακριβώς είχε ακούσει για το μαρτύριο του νεαρού.

Όλα ξεκίνησαν όταν οι Ισπανοί κατακτητές στην Καλιφόρνια συνέλαβαν δεκατέσσερις ιθαγενείς Αλεούτους από την περιοχή του Κόντιακ της Αλάσκας. Οι ντόπιοι ρωμαιοκαθολικοί φραγκισκανοί, αν και αναφέρονται στην πηγή ως Ιησουίτες, πίεσαν αμέσως τους ορθόδοξους Αλεούτους να απαρνηθούν την πίστη. Εκείνοι απάντησαν με σταθερότητα και ομολογητική παρρησία ότι είναι ήδη χριστιανοί και δεν χρειάζονται καμία αλλαγή στην πίστη τους. Οι Φραγκισκανοί όμως απάντησαν ότι θεωρούσαν τους Αλεούτους αιρετικούς και σχισματικούς, χωρίς να δέχονται την ορθόδοξη ομολογία.

Απείλησαν μάλιστα ευθέως ότι θα τους θανατώσουν όλους ξεχωριστά με βασανιστήρια, αν δεν δέχονταν τελικά να γίνουν ρωμαιοκαθολικοί. Τότε οι βασανιστές διαχώρισαν τους ορθόδοξους κρατούμενους ανά δύο σε ζευγάρια και τους έκλεισαν χωριστά μέσα σε διαφορετικά κελιά της φυλακής. Έτσι ξεκίνησε η πιο σκληρή νύχτα της ζωής του νεαρού ορθόδοξου Πέτρου του Αλεούτου, μέσα στη φυλακή τους. Εκείνη τη νύχτα οι ξένοι κληρικοί πλησίασαν με αναμμένα φανάρια και κεριά, κρατώντας τις θρησκευτικές τους πιέσεις στους ορθόδοξους κρατούμενους.

Σε ένα κελί βρίσκονταν δύο Αλεούτοι, μεταξύ των οποίων και ο νεαρός ομολογητής Πέτρος, που έμελλε να μαρτυρήσει. Οι αδελφοί απάντησαν για άλλη μια φορά με στερεή φωνή ότι είναι ορθόδοξοι χριστιανοί και δεν αλλάζουν την πίστη τους. Τότε οι βασανιστές άρχισαν το μαρτύριο πάνω στον πρώτο, αφήνοντας τον δεύτερο μάρτυρα ως ζωντανό αυτόπτη του δράματος. Έκοψαν αρχικά την πρώτη άρθρωση των δαχτύλων του ποδιού του και κατόπιν τη δεύτερη, με ψυχρό σχεδιασμό.

Έπειτα προχώρησαν με τον ίδιο τρόπο στα δάχτυλα του χεριού του, αποκόπτοντας μέλος προς μέλος του σώματος. Στο τέλος του φρικτού μαρτυρίου του ακρωτηρίασαν συνολικά τα δύο πόδια και τα δύο χέρια του ευλαβέστατου νεαρού. Όλο εκείνο το διάστημα ο νεαρός μάρτυρας Πέτρος δεν φώναζε από φόβο, αλλά επαναλάμβανε σταθερά μία μόνο φράση. Η ομολογία του ήταν απλή και απόλυτη, καθώς δήλωνε με σθένος ότι είναι χριστιανός και δεν αρνείται την πίστη του. Έχασε αργά αργά το αίμα του από τις πληγές και απέδωσε το ευλογημένο μαρτυρικό πνεύμα στον Χριστό.

Οι Φραγκισκανοί απείλησαν τότε ότι την επόμενη ημέρα θα βασάνιζαν με τον ίδιο φρικτό τρόπο και τον δεύτερο σύντροφο. Όμως την ίδια ακριβώς νύχτα έφτασε στη μακρινή φυλακή μια ξαφνική και απρόσμενη διαταγή από την πόλη Μοντερέι. Σύμφωνα με την επίσημη εντολή, όλοι οι Αλεούτοι κρατούμενοι έπρεπε να ελευθερωθούν αμέσως και να σταλούν εκεί υπό συνοδεία. Έτσι το πρωί όλοι οι κρατούμενοι ταξίδεψαν προς το Μοντερέι, εκτός από τον νεκρό ομολογητή Πέτρο τον Αλεούτο.

Την ιστορία του μαρτυρίου την αφηγήθηκε ο ίδιος ο σύντροφος που είχε γλιτώσει και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας του δράματος. Ο σχημαμοναχός Σέργιος, ο πρώην Γιανόφσκι, διηγήθηκε αργότερα ολόκληρο το γεγονός στις αρμόδιες αρχές της Αγίας Πετρούπολης. Όταν τελείωσε τη συγκλονιστική διήγησή του, ο Όσιος Γερμανός ρώτησε ποιο ήταν τελικά το όνομα του μάρτυρα Αλεούτου. Η απάντηση που πήρε ήταν απλά Πέτρος, καθώς ο μάρτυρας του διηγηθέντος δεν θυμόταν το επώνυμό του πια.

Τότε ο μέγας γέροντας στάθηκε ευλαβικά μπροστά σε μια εικόνα και έκανε με κατάνυξη το σημείο του τιμίου σταυρού. Έπειτα προσευχήθηκε με δάκρυα λέγοντας πως ο νέος μάρτυρας Πέτρος πρέπει ήδη να πρεσβεύει αδιάκοπα στον Θεό υπέρ όλων μας. Λίγα είναι όσα γνωρίζουμε για τη ζωή του Αγίου Πέτρου, εκτός από το ότι καταγόταν από το νησί Κόντιακ της Αλάσκας. Συνελήφθη από τους Ισπανούς στην Καλιφόρνια και θανατώθηκε με βασανιστήρια επειδή αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει στον ρωμαιοκαθολικισμό.

Οι περιστάσεις του μαρτυρίου του θυμίζουν ζωντανά το αντίστοιχο μαρτύριο του Αγίου Ιακώβου του Πέρση, που εορτάζεται στις είκοσι επτά Νοεμβρίου. Στα παθήματα και στη σταθερή ομολογία του ο Άγιος Πέτρος εξισώθηκε με τους μεγάλους αρχαίους μάρτυρες και τους νέους ομολογητές. Τώρα αναπαύεται μέσα στη χαρά τους στην ουράνια βασιλεία, δοξάζοντας τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Άγιε Πέτρε ο Αλεούτε, πρωτομάρτυρα της αμερικανικής γης, πρέσβευε προς τον αθλοθέτη Χριστό υπέρ ημών, αμήν.