Σε μια εποχή που η αγία νήσος Κύπρος ευλογήθηκε με πολλούς ιεράρχες και ασκητικές μορφές, λάμπει με πραότητα η μορφή του Οσίου Μελετίου. Η παράδοση τον αναγνωρίζει ως έναν από τους ταπεινούς και φιλάνθρωπους ποιμένες της νήσου, που πρόσφεραν τα πάντα χωρίς προβολή. Ο Άγιος Μελέτιος αξιώθηκε από τον Θεό να γίνει επίσκοπος της Εκκλησίας της Κύπρου σε χρόνους πνευματικής ωριμότητας και πολλών αναγκών. Στάθηκε στο επισκοπικό αξίωμα ως άνθρωπος βαθιάς ευλάβειας και ειλικρινούς φόβου του Θεού, με σπάνια εσωτερική αγνότητα.

Όλη η ζωή του υπήρξε αδιάλειπτη προσφορά στη μετάδοση του θείου λόγου και στη διακονία των ψυχών του ποιμνίου του. Κήρυττε με συνέπεια το Ευαγγέλιο της σωτηρίας και στήριζε τους πιστούς στις δοκιμασίες της καθημερινής ζωής. Δεν αρκούνταν όμως μόνο στο πνευματικό έργο της διδασκαλίας, αλλά συνόδευε τον λόγο με ζωντανό παράδειγμα έμπρακτης αγάπης. Από τα δικά του υπάρχοντα μοίραζε ακατάπαυστα ελεημοσύνη προς τους φτωχούς και τους εμπερίστατους αδελφούς της επισκοπής του.

Δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του, καθώς θεωρούσε τα αγαθά απλά εργαλεία διακονίας και όχι προσωπική ιδιοκτησία. Έγινε γνήσιος τύπος του αληθινού ποιμένα, που θυσιάζεται ολόκληρος για την ευημερία και τη σωτηρία του ποιμνίου του. Η καρδιά του υπήρξε γεμάτη συμπόνια για κάθε άνθρωπο που χτυπιόταν από την ένδεια ή τη θλίψη της εποχής. Όταν συμπλήρωσε τον δρόμο της επίγειας διακονίας του, ο Όσιος Μελέτιος απεβίωσε ειρηνικά, στολισμένος με όλες τις αρετές. Ταις πρεσβείαις του εν αγίοις πατρός ημών Μελετίου του ελεήμονος επισκόπου Κύπρου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.