Στη μεγαλόπρεπη Ρώμη της Αυτοκρατορίας, εκεί όπου οι ναοί των ειδώλων στέκονταν επιβλητικοί, μια χήρα μητέρα ετοίμαζε στις κόρες της μαρτυρικούς στεφάνους. Μέσα στις σκοτεινές ημέρες των διωγμών η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της φώτιζαν την οικουμένη με την ακλόνητη πίστη τους. Η Αγία Σοφία και οι τρεις παρθένες θυγατέρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού της Ρώμης. Οι τρεις θυγατέρες πήραν τα ευλογημένα ονόματά τους από το ωραίο χωρίο της Πρώτης προς Κορινθίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου.

Η Αγία Σοφία ήταν τίμια και θεοσεβής γυναίκα, που γρήγορα χήρεψε από τον σύζυγό της και έμεινε μόνη με τα παιδιά. Πήρε λοιπόν τις τρεις μικρές κόρες της και έφτασε στη Ρώμη, όπου άρχισε νέα ζωή προσευχής και αγώνα. Εκεί όμως καταγγέλθηκαν αμέσως ως φημισμένες χριστιανές που δεν έκρυβαν την πίστη τους στον Σωτήρα Χριστό. Ο αυτοκράτορας Αδριανός πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν θερμές χριστιανές και διέταξε αμέσως τη σύλληψή τους. Οι στρατιώτες τις οδήγησαν με τιμή στα ανάκτορα της Ρώμης, ενώπιον του πανίσχυρου ηγεμόνα της Αυτοκρατορίας.

Εκεί απομόνωσαν τη γενναία μητέρα και άρχισαν να ανακρίνουν τις μικρές κόρες με δολιότητα και απειλές. Η μητέρα Σοφία προσευχόταν στον Νυμφίο Χριστό να ενισχύσει τα τέκνα της στη μεγάλη τους δοκιμασία. Πρώτη παρουσιάστηκε ενώπιον του βασιλιά η δωδεκάχρονη Πίστη, με σθένος ανώτερο της ηλικίας της και αξιοθαύμαστη γενναιότητα. Με δελεαστικούς λόγους ο Αδριανός προσπάθησε να την πείσει να αρνηθεί τον Χριστό και να επιστρέψει στους θεούς. Της υποσχέθηκε ότι θα της χορηγούσε αμύθητα δώρα, πλούτη και δόξα, για να ζήσει ευτυχισμένη ζωή στη Ρώμη.

Η νεαρή Αγία όμως αντιμετώπισε με το άκαμπτο φρόνημά της κάθε προσπάθεια εκβιασμού του αυτοκράτορα, χωρίς ίχνος φόβου. Τα ιερά λόγια της Αγίας Γραφής αποτέλεσαν την δυναμική και φωτεινή απάντηση της σταθερής νεαρής Αγίας Πίστης. Διακήρυξε ότι ζει εμπνεόμενη από την πίστη της στον Χριστό, που την αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για τη σωτηρία της. Μετά από φρικτά και βαρβαρικά βασανιστήρια ο τύραννος διέταξε να την αποκεφαλίσουν, και έτσι έλαβε τον στέφανο.

Δεύτερη οδηγήθηκε ενώπιόν του η δεκάχρονη Ελπίδα, με την ίδια ανδρεία ψυχή και την ίδια αδιάψευστη πίστη. Όταν τη ρώτησαν αν αξίζει να υποβληθεί σε τέτοια φρικτά βασανιστήρια, εκείνη απάντησε επίσης με τα ιερά λόγια της Γραφής. Διακήρυξε ότι έχουν στηρίξει τις ελπίδες τους στον ζωντανό Θεό, που είναι Σωτήρας όλων των πιστών ανθρώπων. Αμέσως τότε και αυτή αποκεφαλίστηκε με γενναιότητα, ενώνοντας την ψυχή της με την αδελφή της Πίστη. Δεν υστέρησε καθόλου σε ιερή απάντηση και η μικρότερη εννιάχρονη Αγάπη, η οποία στάθηκε ορθή και άφοβη ενώπιον του τυράννου.

Είπε με θαυμαστή σταθερότητα ότι η ύπαρξή της είναι στραμμένη ολόκληρη στην αγάπη του Θεού και στην υπομονή του Χριστού. Βέβαια δεν άργησαν να αποκεφαλίσουν με βαρβαρότητα και αυτή, στέλνοντάς την στους ουρανούς να συναντήσει τις αγαπημένες της αδελφές. Η μητέρα Σοφία στάθηκε όρθια και κράτησε σταθερή την ψυχή της, παρά τον αβάσταχτο μητρικό πόνο που τη συγκλόνιζε. Περήφανη για τα μαρτυρικά παιδιά της, ενταφίασε με τιμές τις τρεις κόρες της σε υψηλό λόφο έξω από την πόλη.

Παρέμεινε στους ιερούς τάφους τους τρεις ολόκληρες ημέρες, παρακαλώντας θερμά τον Θεό να την πάρει κοντά Του. Ο φιλάνθρωπος Θεός άκουσε την επίμονη προσευχή της και την κάλεσε ειρηνικά στην αιώνια Βασιλεία Του. Η Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στους τάφους των μαρτυρικών παιδιών της, ενώνοντας τα οστά της μαζί τους. Έτσι η σοφή μητέρα ολοκλήρωσε με σύνεση τη ζωή της, προσφέροντας στη Θεία Τριάδα τρεις ένδοξες θυγατέρες. Παρότι δεν μαρτύρησε σωματικά για τον Χριστό, υπέφερε εν τω σώματι με την καρδιά της και έλαβε τον στέφανο.

Η μνήμη τους είναι αιώνια και αναμμένη σε κάθε ορθόδοξη ψυχή που επικαλείται τη μεσιτεία τους. Ταις πρεσβείαις της οσίας μητρός Σοφίας και των αγίων αυτής θυγατέρων Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.