Μέσα στην αρχαία πόλη της Λαοδικείας της Συρίας, τον τέταρτο αιώνα, ζούσαν τρεις νέοι χριστιανοί ονόματι Διόδωρος, Διομήδης και Δίδυμος. Κήρυτταν τον λόγο του Χριστού στους ειδωλολάτρες συμπολίτες τους και προσπαθούσαν με ζήλο να τους οδηγήσουν στη γνώση του αληθινού Θεού. Πολλοί ακροάζονταν τα λόγια τους και πίστευαν στον Σωτήρα, ενώ άλλοι δέχονταν με χαρά το άγιο βάπτισμα από τα ίδια τους τα χέρια. Όταν η είδηση έφθασε στον τοπικό άρχοντα της Λαοδικείας, εκείνος εξοργίστηκε και διέταξε αμέσως τη σύλληψή τους.

Παρουσιάστηκαν δεμένοι ενώπιόν του και τους ζήτησε με σκληρό ύφος να αρνηθούν τον Χριστό και να θυσιάσουν στους θεούς της πόλης. Οι τρεις μάρτυρες όμως ομολόγησαν με θάρρος ότι είναι χριστιανοί και ότι δεν θα προσκυνήσουν ποτέ τα ψεύτικα είδωλα. Με τόλμη μάλιστα ήλεγξαν τον δικαστή για την πλάνη του και του θύμισαν ότι ο μόνος αληθινός Θεός είναι ο Χριστός. Εξοργισμένος ο άρχοντας τους παρέδωσε σε φοβερά βασανιστήρια, ελπίζοντας να τους κάμψει την πίστη και να τους πείσει να αλλάξουν γνώμη.

Παρά τους αφόρητους πόνους εκείνοι έμεναν σταθεροί στην ομολογία τους και έλεγχαν την ασέβεια των ειδωλολατρών. Στο τέλος ο δικαστής, βλέποντας ότι δεν λυγίζουν, διέταξε να τους μαστιγώσουν μέχρι θανάτου με σκληρά μαστίγια. Με προσευχή στα χείλη παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Κύριο, στεφανωμένοι με τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου. Ταις πρεσβείαις των αγίων ενδόξων μαρτύρων Διοδώρου, Διομήδους και Διδύμου των εν Λαοδικεία της Συρίας υπέρ Χριστού αθλησάντων, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.