Στη συμβολή των οδών Ταξιαρχών και Δεξίππου, κοντά στην παλαιά Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, ορθώνεται σιωπηλά ο μικρός Ιερός Ναός της Παναγίας Γρηγορούσας και των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Πρόκειται για σταυροειδή ναό με τρούλο, ο οποίος στηρίζεται σε δύο κίονες του κυρίως ναού και σε δύο παραστάδες του Ιερού Βήματος. Οι ερευνητές τον τοποθετούν στον ενδέκατο και δωδέκατο αιώνα, στην εποχή της λαμπρής βυζαντινής αθηναϊκής ακμής. Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας τα παράθυρα της δυτικής πλευράς φράχτηκαν με τοίχο, ενώ στην πρόσοψη ζωγραφήθηκε εντυπωσιακή παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας.

Κατά τη διάρκεια του Ιερού Αγώνα του χιλίων οκτακοσίων είκοσι ενός, οι Τούρκοι πυρπόλησαν τον ναό και τον παρέδωσαν στην καταστροφή. Οι επισκευές που ακολούθησαν αργότερα, γύρω στο χίλια οκτακόσια πενήντα δύο, παραμόρφωσαν δυστυχώς αρκετά την αρχική βυζαντινή μορφή του μνημείου. Το παλλάδιο του ναού είναι η θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, οικογενειακό κειμήλιο από τη Μικρά Ασία, που αφιερώθηκε το χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε. Έκτοτε πλήθος πιστών συρρέει με ευλάβεια στην αγία εικόνα, αποκομίζοντας γρήγορα ανακούφιση στους ψυχικούς πόνους και θεραπεία στους σωματικούς, ονομάζοντάς την Γρηγορούσα.

Το χίλια εννιακόσια σαράντα οκτώ ο ναός ανακηρύχθηκε προσκυνηματικός με προεδρικό διάταγμα και έλαβε τον επίσημο τίτλο του Ιερού Προσκυνήματος. Παρακαλούμε λοιπόν τη μητέρα του Κυρίου λέγοντας: Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.