Στις ορεινές αυλές της Ιερουσαλήμ, εκεί όπου ο ναός του Σολομώντος στέκει σιωπηλός μετά από χρόνια εγκατάλειψης κάτω από ασσυριακή σκιά, ένας νέος βασιλιάς ανεβαίνει στον θρόνο των πατέρων του. Έχει κληρονομήσει βασίλειο γεμάτο βωμούς ειδώλων και ο ίδιος ξέρει ότι έπεσε σε αυτόν να επαναφέρει τον αληθινό Θεό. Ο δίκαιος Εζεκίας ήταν γιος του ασεβούς βασιλιά Άχαζ, που υποστήριζε με μεγάλη θέρμη τη λατρεία των ειδώλων. Ο νέος βασιλιάς όμως ακολούθησε εντελώς διαφορετικό δρόμο από εκείνον του βιολογικού του πατέρα και του εθνικού περιβάλλοντος.

Ολόκληρη η ζωή του Εζεκία περιγράφεται ζωντανά στις δύο ιερές βίβλους των Βασιλειών και των Παραλειπομένων. Έδειξε από την αρχή ένθερμο ζήλο για τη λατρεία του αληθινού Θεού και άνοιξε ξανά τον κλεισμένο ναό του Σολομώντος. Όταν εορτάστηκε με μεγαλοπρέπεια το Ιουδαϊκό Πάσχα, κάλεσε όλους τους υπηκόους και των δύο αδελφών βασιλείων στην Ιερουσαλήμ. Πρόσταξε ταυτόχρονα την καταστροφή κάθε ειδώλου σε ολόκληρη την επικράτεια του βασιλείου του Ιούδα και της Σαμαρείας.

Υπενθύμιζε διαρκώς στον λαό τις φοβερές τιμωρίες που έπεσαν στους προγόνους τους όταν εγκατέλειψαν τον αληθινό Θεό. Έπειτα από τα ένθερμα μέτρα του η ειδωλολατρία περιορίστηκε όχι μόνο στον Ιούδα αλλά και σε πολλά μέρη του βορρά. Σύμβουλοί του στην ιερή αυτή προσπάθεια ήταν ο μέγας προφήτης Ησαΐας και ο φλογερός προφήτης Μιχαίας. Με την προσωπική του ευσέβεια και το βασιλικό κύρος του υποστήριξε ολόκαρδα την αληθινή λατρεία του ζώντος Θεού.

Επειδή ο Εζεκίας υπηρετούσε με ολόκληρη την ψυχή του τον Κύριο, ο Θεός τον υποστήριξε σε όλους τους εξωτερικούς πολέμους. Δεν νίκησε μόνον τους Φιλισταίους, αλλά κατάφερε να αποτινάξει και τον βαρύ ζυγό της κραταιάς Ασσυριακής αυτοκρατορίας. Το δέκατο τέταρτο έτος της βασιλείας του, ο Σενναχηρείμ, γιος του Σαλμανασσάρ, ξεκίνησε σφοδρή επίθεση μετά την κατάκτηση του Ισραήλ. Ο Ασσύριος μονάρχης κατέλαβε το φρούριο της Λαχίς και έστειλε στρατό προς την Ιερουσαλήμ, απαιτώντας την παράδοση της πόλης.

Ο Εζεκίας στράφηκε αμέσως προς τον Θεό με δάκρυα και θερμή προσευχή μέσα στον ιερό ναό. Άγγελος Κυρίου κατέβηκε νύχτα και πάταξε εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες στρατιώτες στο ασσυριακό στρατόπεδο γύρω από την πόλη. Λίγο μετά την αποχώρηση του Σενναχηρείμ, ο Εζεκίας αρρώστησε βαριά και πλησίαζε στις μέρες της κοιμήσεώς του. Ο προφήτης Ησαΐας ήρθε με την εντολή του Θεού και του είπε να τακτοποιήσει επειγόντως όλες τις υποθέσεις του.

Η προσευχή όμως του Εζεκία υπήρξε τόσο ισχυρή, ώστε ο φιλάνθρωπος Θεός παρέτεινε τη ζωή του για άλλα δεκαπέντε χρόνια. Ακόμη πιο θερμή υπήρξε η ευχαριστήρια προσευχή του μετά τη θαυμαστή ίαση από τη βαριά αυτή ασθένεια. Υποστήριξε τη γεωργία και το εμπόριο, οχύρωσε την Ιερουσαλήμ και στόλισε πλούσια τον ναό της Σιών. Πέθανε σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών, το εξακόσια ενενήντα έξι προ Χριστού, και τάφηκε με μεγάλη πομπή και τιμή.

Τον τοποθέτησαν στον υψηλότερο τάφο των υιών Δαυίδ, ως έναν από τους καλύτερους βασιλείς του Ιούδα. Ταις πρεσβείαις του δικαίου βασιλέως Εζεκία, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.