Στα γερασμένα μάρμαρα του Ναού της Ιερουσαλήμ, εκεί όπου σβήνει το φως κάθε εσπερινής λατρείας, μια γερόντισσα προσεύχεται αδιάκοπα μέρα και νύχτα. Είναι ογδόντα τεσσάρων ετών, κανείς πια δεν θυμάται τη νεότητά της, μόνο τη σιωπηλή και ακούραστη πίστη της ψυχής της. Η αγία και δικαία Άννα καταγόταν από τη φυλή του Ασήρ και ήταν θυγατέρα του ευσεβούς Φανουήλ. Το ίδιο της το όνομα, στην εβραϊκή γλώσσα, σήμαινε «η ελεήμων» και προμηνούσε ολόκληρο τον χαρακτήρα της μετέπειτα προσωπικότητάς της.
Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία, αλλά έζησε με τον σύζυγό της μόνον επτά χρόνια προτού εκείνος αναπαυθεί στον Κύριο. Μετά τη χηρεία της η Άννα δεν έσπευσε να ξαναπαντρευτεί ούτε λύγισε μέσα στη μοναξιά της απαρηγόρητης καρδιάς της. Διάλεξε αντίθετα δρόμο πιο δύσκολο και πιο φωτεινό, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στον αληθινό Θεό του παλαιού Ισραήλ. Έγινε σύντομα γνωστή για την ευσέβειά της σε όλους όσοι σύχναζαν στους προαύλιους χώρους του ιερού.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ευαγγελιστή Λουκά, η ίδια «ουκ αφίστατο από του ιερού, νηστείαις και δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα και ημέραν, αλλά παρέμενε εκεί διαρκώς». Έζησε δεκαετίες ολόκληρες μέσα στους αυλόγυρους του Ναού, αφιερωμένη ολοκληρωτικά στη λατρεία και την αδιάλειπτη προσευχή. Ο Θεός τη χαρίτωσε με το σπάνιο προφητικό χάρισμα και ο λαός της Ιερουσαλήμ την αναγνώριζε ως άνθρωπο φωτισμένο από άνωθεν. Περίμενε με μεγάλη υπομονή τον ερχομό του αναμενόμενου Μεσσία, εκείνου που θα παρηγορούσε επιτέλους τον λαό του Θεού.
Εκείνη τη μνημειώδη ημέρα η Παναγία και ο μνηστήρας Ιωσήφ ανέβηκαν στον Ναό κρατώντας στα χέρια τους το θείο Βρέφος. Σκοπός τους ήταν να εκπληρώσουν την προβλεπόμενη τελετή του Μωσαϊκού νόμου για κάθε πρωτότοκο αρσενικό παιδί του Ισραήλ. Στους ίδιους χώρους βρισκόταν και ο δίκαιος Συμεών ο Θεοδόχος, αναμένοντας από καιρό την παρηγοριά του Ισραήλ. Πήρε εκείνος το θείο Παιδί στις γέροντες αγκάλες του και απήγγειλε το θαυμαστό προφητικό του άσμα ενώπιον όλων.
Είπε ότι τώρα απολύει ο Δεσπότης τον δούλο του εν ειρήνη, διότι είδαν τα μάτια του το σωτήριο του Θεού. Πρόσθεσε ακόμη ότι το θείο βρέφος θα γίνει αιτία πτώσεως και αναστάσεως πολλών μέσα στον λαό του Ισραήλ. Προφήτευσε ταυτόχρονα στη Μητέρα Του ότι ρομφαία οδυνηρή θα διαπεράσει την ίδια την ψυχή της κάποια μέρα. Στις ιερές και κατανυκτικές εκείνες στιγμές βρισκόταν εκεί και η αγία Άννα η προφήτιδα του Κυρίου. Είδε με τα ίδια της τα μάτια τον αναμενόμενο Λυτρωτή και αναγνώρισε αμέσως μέσα στο βρέφος τη θεϊκή δόξα του Θεού.
Δόξασε μαζί με τον Συμεών τον Κύριο για το μέγα και ανέκφραστο θαύμα που εκπληρώθηκε εκείνη την ώρα. Διέδωσε έπειτα παντού τη χαρμόσυνη είδηση σε όσους περίμεναν τη λύτρωση μέσα στην αγία πόλη Ιερουσαλήμ. Έτσι έγινε από τους πρώτους κήρυκες της σαρκώσεως του ενανθρωπήσαντος Λόγου ανάμεσα στον περιούσιο λαό του Θεού. Ταις πρεσβείαις της αγίας Άννας της προφήτιδος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.