Στο Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, μέσα σε ένα τοπίο γεμάτο μνήμες και πνευματική ιστορία, υψώνεται ένας από τους πιο μυστηριακούς ναούς ολόκληρης της Ελλάδας. Ο Ναός της Παναγίας της Λαγκουβάρδας, γνωστός ως Παναγία η Φιδούσα, είναι χτισμένος εκεί όπου παλαιότερα ζούσε γυναικείο μοναστήρι. Το παλιό μοναστήρι είχε κτιστεί ακριβώς στο σημείο όπου βρέθηκε η ιερή εικόνα της Παναγίας, ύστερα από μια καταστροφική πυρκαγιά στο δάσος. Σύμφωνα με την πανάρχαια παράδοση του τόπου, οι μοναχές αντιμετώπισαν μια μέρα φοβερή απειλή από ομάδα Τούρκων που πλησίαζε.

Φοβισμένες αλλά πιστές, οι μοναχές κατέφυγαν στην προσευχή και ζήτησαν θερμά τη βοήθεια της Κυρίας των Αγγέλων. Τότε από παντού στο πυκνό δάσος και στα γύρω βράχια εμφανίστηκαν αναπάντεχα φίδια, που περικύκλωσαν αμέσως το μοναστήρι. Τα φίδια αυτά τρομοκράτησαν τους Τούρκους, οι οποίοι έφυγαν εντρομοι, και έτσι οι καλόγριες σώθηκαν με θαυμαστό τρόπο. Από τότε κάθε χρόνο, στις έξι έως τις δεκαέξι Αυγούστου, εμφανίζονται μικρά ακίνδυνα φιδάκια στο καμπαναριό του ναού.

Έχουν στο κεφάλι τους έναν μικρό μαύρο σταυρό, και ξεπροβάλλουν ανάμεσα από τα βράχια της ευλογημένης εκκλησίας. Την ώρα του εσπερινού κυκλοφορούν ελεύθερα ανάμεσα στους πιστούς, στα προσκυνητάρια και στα στασίδια, χωρίς να φοβούνται κανέναν άνθρωπο. Όταν τελειώνει η δεκαπενταυγουστιανή εορτή, τα φιδάκια αναχωρούν χωρίς να γίνονται ορατά, αφήνοντας πίσω τους θαυμασμό και βαθιά πνευματική κατάνυξη. Γερμανοί φυσιοδίφες ήρθαν με ενδιαφέρον και εξέτασαν τα φιδάκια αυτά, χωρίς όμως να καταφέρουν να τα κατατάξουν σε κανένα γνωστό είδος.

Είναι γκρίζα, λεπτά, και δεν περνούν ποτέ το ένα μέτρο σε μήκος, σαν να είναι από άλλο κόσμο. Όταν τα χαϊδεύεις, νιώθεις το δέρμα τους βελούδινο, και βλέπεις δύο ματάκια σπινθηροβόλα να σε κοιτάζουν με ηρεμία. Στο πλατύ τους κεφάλι σχηματίζεται ένας μικρός σταυρός, καθώς επίσης και στην άκρη της λεπτής γλώσσας τους. Θεωρούνται από όλο το νησί σύμβολο καλοτυχίας και ευλογίας για ολόκληρη την Κεφαλονιά και τους κατοίκους της.

Αντίθετα, αν δεν εμφανιστούν τα φίδια μια χρονιά, θεωρείται κακός οιωνός για το χωριό και ολόκληρο το νησί. Έτσι συνέβη το χίλια εννιακόσια σαράντα, λίγο πριν από τη φοβερή είσοδο των Ιταλών στην ελληνική επικράτεια. Συνέβη επίσης το χίλια εννιακόσια πενήντα τρία, τη χρονιά του φοβερού σεισμού που κατέστρεψε ολόκληρη την Κεφαλονιά. Από τότε ο λαός βλέπει σε αυτά τα φιδάκια ένα ζωντανό σημάδι της παρουσίας της Παναγίας. Έτσι η Φιδούσα ψάλλει: Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.