Στις πλαγιές της Παλαιστίνης, εκεί όπου ο Κύριος περπατούσε με τους μαθητές του διδάσκοντας το μυστήριο της σωτηρίας, οι καρδιές των αποστόλων δοκιμάζονταν από τα δυσβάσταχτα μηνύματα του Διδασκάλου τους. Τα νέφη του Πάθους πλησίαζαν και η αγωνία βάραινε τη ψυχή των ψαράδων που τον είχαν ακολουθήσει. Ο Κύριος είχε προειπεί στους μαθητές του τους κινδύνους που τον περίμεναν, τα πάθη του και τον σταυρικό του θάνατο. Τους είχε επίσης μιλήσει για τα όσα οι ίδιοι θα τραβούσαν στη συνέχεια από τους ειδωλολάτρες και τους εχθρούς του Ευαγγελίου της σωτηρίας.

Τους εξηγούσε πως όλα αυτά τα φοβερά ανήκουν στην παρούσα παροδική ζωή του ανθρώπου επάνω στη γη. Εκείνο όμως που έχει ουσιαστική και αιώνια σημασία για την ψυχή είναι αποκλειστικά η αληθινή και αιώνια ζωή. Θέλοντας λοιπόν ο Χριστός να δώσει στους εκλεκτούς μαθητές του μία πραγματική πρόγευση της αιώνιας ζωής, παρέλαβε τρεις από αυτούς. Ξεχώρισε τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, και τους ανέβασε μαζί του σε ένα ψηλό βουνό της περιοχής.

Εκεί, μπροστά στα έκπληκτα μάτια τους, μεταμορφώθηκε με ένδοξο τρόπο και έλαμψε το πάναγνο πρόσωπό του σαν λαμπερό φως. Όλο το είναι του ακτινοβολούσε με ένταση από την άκτιστη θεϊκή δόξα του Σωτήρα όλου του κόσμου. Την ίδια εκείνη στιγμή εμφανίστηκαν με θαυμαστό τρόπο δίπλα στον δοξασμένο Κύριο δύο μεγάλες μορφές της Παλαιάς Διαθήκης. Ήταν ο Μωυσής και ο Ηλίας, οι οποίοι ξεκίνησαν να συνομιλούν με τον Ιησού για το επερχόμενο μυστήριο της σωτηρίας.

Ο Κύριος πήρε μόνο αυτούς τους τρεις μαθητές, διότι είχαν κάποια υπεροχή πνευματική σε σχέση με τους υπόλοιπους αποστόλους. Συγκεκριμένα ο Πέτρος ξεχώρισε επειδή αγαπούσε υπερβολικά πολύ τον Χριστό με όλη του την καρδιά και την ψυχή. Ο Ιωάννης πάλι αξιώθηκε διότι ο ίδιος ο Χριστός τον αγαπούσε ιδιαίτερα και τον είχε ως μαθητή πολύ αγαπημένο. Ο Ιάκωβος επιλέχθηκε επειδή είχε τη δύναμη να πιει το ποτήρι του μαρτυρίου, ακριβώς όπως το ήπιε και ο ίδιος ο Χριστός.

Τους Μωυσή και Ηλία τους έφερε για να διορθώσει τις λανθασμένες εντυπώσεις που υπήρχαν μέχρι τότε για την ταυτότητά του. Πολλοί δηλαδή νόμιζαν ότι ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ενώ άλλοι θεωρούσαν ότι ήταν κάποιος μεγάλος αρχαίος προφήτης. Αποκάλυψε λοιπόν στους τρεις μαθητές του τη θεϊκή του δόξα, στον βαθμό όσο εκείνοι μπορούσαν τότε να αντέξουν. Όλα αυτά τα ένδοξα γεγονότα συνέβησαν στην Μεταμόρφωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού επάνω στο όρος Θαβώρ.

Ταις πρεσβείαις των αγίων ενδόξων αποστόλων, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.