Ανάμεσα στους εκλεκτούς εργάτες του ευαγγελίου ξεχώρισε ο άγιος Επαίνετος, ένας από τους ένδοξους εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου. Στην επιστολή του προς Ρωμαίους ο απόστολος Παύλος αναφέρεται με ιδιαίτερη στοργή στον Επαίνετο, ονομάζοντάς τον αγαπητό αδελφό και πρωτογέννημα της Αχαΐας στον Χριστό. Με αυτόν τον προσφιλή λόγο φανερώνεται ολόκληρη η αγάπη και η εκτίμηση του μεγάλου αποστόλου προς τον γνήσιο συνεργάτη του. Τα ιερά κείμενα τον προβάλλουν ως απαρχή των ευλογημένων καρπών της Αχαΐας, που πίστεψαν στον αναστάντα Κύριο.

Η εκκλησιαστική παράδοση μάς διασώζει ότι ο μακάριος Επαίνετος αναδείχθηκε επίσκοπος της μεγάλης χριστιανικής πόλης της Καρθαγένης. Στους τόπους εκείνους κήρυξε με παρρησία τον λόγο της σωτηρίας στους ειδωλολάτρες κατοίκους και προσέλκυσε πολλούς στην αληθινή πίστη. Με υπομονή και προσευχή υπέφερε τους πειρασμούς και τις θλίψεις που εξεγείρονταν από τους ασεβείς εναντίον του ποιμνίου του. Με τη φλογερή διδασκαλία του διέλυσε τα σκότη της πλάνης και έδειξε στους πιστούς το αληθινό φως του Χριστού.

Δοκίμασε σκληρά βάσανα και πικρά μαρτύρια για το όνομα του Κυρίου, παραμένοντας ασάλευτος στην ομολογία της πίστεως. Με την αγγελική του πολιτεία και τους κόπους του υπηρέτησε άξια τον Θεό σε όλη του τη ζωή. Τέλος, αφού εκπλήρωσε με κάθε ευσέβεια την αποστολική του διακονία, εκοιμήθη ειρηνικά παραδίδοντας την ψυχή του στον αγαπημένο του Σωτήρα. Διά πρεσβειών του αγίου ενδόξου αποστόλου Επαινέτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών.