Στις βαθιές δασικές εκτάσεις της επαρχίας Βλαντιμίρ, στους χρόνους του δεκάτου τετάρτου ρωσικού αιώνα, αναδείχθηκε ο όσιος Ρωμανός. Ήταν συνασκητής και αγαπητός πνευματικός μαθητής του μεγάλου Αγίου Σεργίου, του ξακουστού ηγουμένου της μονής Ραντονέζ. Οι δύο όσιοι έκτισαν μαζί έναν ταπεινό ξύλινο ναό στα δάση εκείνα, κοντά στον ποταμό Κιρζάτς. Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Παναγίας Θεοτόκου, εξελίχθηκε δε σε σπουδαίο κέντρο μοναχικής ζωής.

Ίδρυσαν τη νέα μοναστική κοινότητα στο σωτήριο έτος χιλίων τριακοσίων εβδομήντα ενός με σκληρούς ασκητικούς αγώνες. Τρία χρόνια αργότερα, ο όσιος Σέργιος επέστρεψε στη μονή Αγίας Τριάδος με ευλογία του Αγίου Αλεξίου. Άφησε όμως πίσω τον αγαπητό μαθητή Ρωμανό για τη συνέχιση του πνευματικού του έργου στη βαθιά ερημία. Ο όσιος Ρωμανός παρέμεινε εκεί ως ευλαβής πρώτος ηγούμενος της νεοσύστατης ησυχαστικής μονής της Παναγίας Θεοτόκου.

Χειροτονήθηκε ιερεύς από τον ίδιο τον Άγιο Αλέξιο μητροπολίτη Μόσχας με τη μεγάλη πατερική του ευλογία. Ο νέος ηγούμενος εφάρμοσε με ζήλο τις σοφές διδαχές του πνευματικού του πατρός Σεργίου με ταπείνωση. Στάθηκε ζωντανό παράδειγμα για όλους τους νέους μοναχούς με την αδιάλειπτη προσευχή του και τη νηστεία. Εκοιμήθη μακαρίως εν Κυρίω στις είκοσι εννέα Ιουλίου του χιλιοστού τριακοσιοστού ενενηκοστού δευτέρου σωτηρίου ρωσικού έτους.

Ενταφιάσθηκε με ευλάβεια στον ναό του Ευαγγελισμού, που ο ίδιος μαζί με τον Άγιο Σέργιο είχε ιδρύσει. Όσιε πάτερ Ρωμανέ, ηγούμενε Κιρζάτς και θαυματουργέ της ρωσικής γης, πρέσβευε υπέρ ημών στον Σωτήρα Χριστόν. Δίδαξέ μας την ησυχαστική προσευχή και την υπακοή στους σοφούς πνευματικούς πατέρες της αγίας ορθόδοξης Εκκλησίας. Αμήν, γένοιτο, διά της προστασίας σου της κραταιάς, εις τους αιώνας των αιώνων του Σωτήρος ημών.