Από τα παγωμένα ύδατα του Πόντου ως τα μαρμάρινα προπύλαια της Βασιλεύουσας, τα τίμια λείψανα ενός ποιμένος μαρτύρων διέσχισαν τη θάλασσα ως ζωντανή λυχνία της εκκλησιαστικής ευσέβειας. Ο Άγιος Φωκάς υπήρξε επίσκοπος της Σινώπης κατά τους χρόνους των διωγμών, και έλαβε το στεφάνι του ιερομαρτυρίου ως ποιμένας της ποντιακής Εκκλησίας. Η μνήμη του τιμάται κυρίως στις είκοσι δύο Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία αναφέρει αναλυτικά τη ζωή και την άθλησή του ενώπιον της παγανιστικής εξουσίας. Στην εορτή της εικοστής δευτέρας Ιουλίου ωστόσο τιμάται η μετακομιδή των αγίων του λειψάνων από τη μακρινή Σινώπη στην Κωνσταντινούπολη.

Η μεταφορά πραγματοποιήθηκε στις αρχές του πέμπτου αιώνα, ίσως κατά το έτος τετρακόσια τρία είτε τετρακόσια τέσσερα μετά Χριστόν, σε εποχή ευσεβών αυτοκρατόρων. Η Εκκλησία υποδέχθηκε τα οστά του ιερομάρτυρος με λαμπρά λιτανευτική πομπή και τα κατέθεσε σε επίσημο ναό της πρωτεύουσας. Πιστοί από κάθε γωνιά της αυτοκρατορίας έσπευσαν να ασπασθούν τα ευωδιαστά λείψανα και να αντλήσουν παρηγοριά στον αγώνα της ορθόδοξης πίστεως. Η ανακομιδή υπήρξε σημαντικό γεγονός για τη ζωή της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, διότι έθεσε τα ποντιακά λείψανα στο κέντρο της οικουμένης ως πηγή ευλογίας.

Ο Άγιος Φωκάς αναγνωρίστηκε ως προστάτης ναυτικών και προπομπός των διωκομένων ποιμένων, και η εορτή του απέκτησε διπλό χαρακτήρα τιμής μέσα στο εκκλησιαστικό έτος. Άγιε Φωκά της Σινώπης, ιερομάρτυς και επίσκοπε, πρέσβευε υπέρ ημών στον Δεσπότη Χριστό, ώστε οι ορθόδοξοι ποιμένες να φυλαχθούν από κάθε αιρετική απόκλιση, αμήν.