Στις παραθαλάσσιες σχίδες της βορειοδυτικής Χίου, ο σκληρός βράχος άνοιξε θαυματουργικά για να δεχθεί μια παρθένο μάρτυρα του Χριστού. Η σιωπηλή θυσία της Αγίας Μαρκέλλας έγινε αιώνιος ύμνος της χριστιανικής καθαρότητας μέσα στο νησί της Χίου. Η μικρή κοπέλα γεννήθηκε στο χωριό Βολισσός της Χίου, λίγο μετά το μέσον του δεκάτου τετάρτου αιώνος μέσα σε μια ευσεβή χριστιανική οικογένεια. Οι γονείς της ήταν χριστιανοί και ανήκαν στους πιο εύπορους κατοίκους του τόπου, με σημαντική θέση μέσα στην αγροτική κοινωνία της εποχής.

Δυστυχώς η μητέρα της απεβίωσε όταν εκείνη ήταν ακόμη μικρή, και το βαρύ φορτίο της ανατροφής έπεσε στους ώμους του πατέρα της. Ο πατέρας της Μαρκέλλας ήταν δήμαρχος της Βολισσού, και ανέλαβε με αυστηρότητα την επιμελημένη μόρφωση της μικρής κόρης του. Η μητέρα όμως είχε προλάβει να της εμπνεύσει βαθύ σεβασμό, στενή ευλάβεια προς τον Θεό και αυστηρή φύλαξη της παρθενίας της. Η Μαρκέλλα απέφευγε σταθερά τις παρέες με κορίτσια εξωστρεφή και κοσμικά για να μην εκτεθεί σε πνευματικούς κινδύνους.

Ο μοναδικός σκοπός της ζωής της ήταν να φθάσει στη Βασιλεία των Ουρανών και να γίνει αμόλυντη νύμφη του ουράνιου Νυμφίου Χριστού, ξεκινώντας τον αγώνα της από την παιδική ηλικία. Η νεαρή Μαρκέλλα μεγάλωνε σε αρετή με την πάροδο των χρόνων, νηστεύοντας πολύ και προσευχόμενη συνεχώς μέσα στην ησυχία του δωματίου της. Συμμετείχε ανελλιπώς σε όλες τις ιερές ακολουθίες της εκκλησίας, και προσπαθούσε να τηρεί απαρέγκλιτα τις εντολές του ευαγγελίου. Αγαπούσε και σεβόταν βαθιά τον πατέρα της, παρηγορώντας τον στη θλίψη της χηρείας με στοργικά και ταπεινά λόγια.

Του υποσχέθηκε ότι θα τον φρόντιζε στα γηρατειά του και δεν θα τον εγκατέλειπε ποτέ μέχρι το τέλος. Όταν έγινε ενήλικη, η αγνή κόρη ήταν πολύ αγαπητή σε όλους για την σπάνια ομορφιά της και τα πνευματικά της χαρίσματα. Ο εχθρός όμως της ανθρώπινης σωτηρίας προσπάθησε να την παγιδεύσει στην αμαρτία, βάζοντας πονηρούς λογισμούς στο μυαλό της κόρης. Η Μαρκέλλα αντιστάθηκε γενναία στους πειρασμούς με προσευχή και νηστεία, και ο διάβολος αναγκάστηκε να αποτραβηχτεί από την άμεσο επίθεση.

Στράφηκε ωστόσο πλάγια κατά της αγνής κόρης, υποκινώντας τον ίδιο τον πατέρα της σε αφύσικη και φοβερή σαρκική επιθυμία προς αυτήν. Έτσι το σπίτι της Βολισσού μεταβλήθηκε σε αόρατο πεδίο τρομερής πνευματικής μάχης ανάμεσα στην παρθενία και την δαιμονική επίθεση. Η Μαρκέλλα παρέμεινε αμετακίνητη στην προσευχή και την αγνότητα, χωρίς να υποψιάζεται καθόλου την σιωπηρή πνευματική κατάπτωση του πατέρα. Ο πατέρας της Μαρκέλλας άλλαξε ξαφνικά τη συμπεριφορά του απέναντι στη θυγατέρα του, και η ζωή στο σπίτι έγινε αφόρητη.

Έγινε κατηφής, βλοσυρός και απαγόρευσε στην κόρη να βγαίνει στον κήπο ή να μιλάει με τους γειτονικούς ανθρώπους. Η αγία δεν καταλάβαινε την βαθύτερη αιτία της αλλαγής, και έκλαιγε στο δωμάτιό της προσευχόμενη μπροστά στην εικόνα της Παναγίας. Παρακαλούσε με δάκρυα τη Θεοτόκο να την βοηθήσει να επανέλθει η οικογενειακή ηρεμία, και αποκοιμήθηκε ξαφνικά εξαντλημένη. Ξύπνησε από τις θυμωμένες φωνές του πατέρα της, ο οποίος είχε υποκύψει τελικά στον ακάθαρτο πειρασμό του εχθρού.

Άλλοτε της μιλούσε σκληρά και άλλοτε προσπαθούσε να την πλησιάσει με ψεύτικη γλυκύτητα, χαϊδεύοντας τα μαλλιά της κόρης. Όταν φανέρωσε ανοιχτά τις αισχρές προθέσεις του, η Μαρκέλλα τρομοκρατήθηκε αληθινά και προσπαθούσε να τον αποφεύγει με κάθε τρόπο. Οι γείτονες αντιλήφθηκαν την παράξενη συμπεριφορά του δημάρχου και σταμάτησαν να επικοινωνούν εντελώς μαζί του από αηδία. Σε μια κρίσιμη στιγμή η αγνή κόρη ξέφυγε με δύναμη από το πατρικό σπίτι και άρχισε να τρέχει προς την ακρογιαλιά.

Έκρυψε το τραυματισμένο σώμα της μέσα σε έναν θάμνο γεμάτο αγκάθια, χωρίς να νοιάζεται καθόλου για τις βαθιές πληγές της, καλώντας αδιαλείπτως το όνομα της γλυκύτατης Παναγίας ζητώντας ουράνια βοήθεια. Ένας βοσκός που έβοσκε τα πρόβατά του δίπλα στην ακρογιαλιά παρατήρησε την κρυμμένη παρθένο, αλλά δείλιασε όταν έφθασε ο πατέρας. Ο εξαγριωμένος δήμαρχος έβαλε φωτιά στον θάμνο για να την εξαναγκάσει να βγει, και την τραυμάτισε με τόξο στο πόδι. Η Μαρκέλλα κατάφερε να φύγει αιμόφυρτη και έτρεξε προς τα βραχώδη παράλια καλώντας σε βοήθεια τη γλυκύτατη Θεοτόκο.

Όταν έπεσε εξαντλημένη στα γόνατά της, ο σκληρός βράχος άνοιξε θαυματουργικά και δέχτηκε το ιερό σώμα της μέχρι τη μέση. Ο πατέρας της πλησίασε με σπαθί και κατακρεούργησε ανηλεώς την παρθένο μάρτυρα, ρίχνοντας στο τέλος το ιερό κεφάλι στη θάλασσα του Αιγαίου. Στη στιγμή ο πόντος έγινε ξαφνικά φουρτουνιασμένος, και ο πατροκτόνος έφυγε τρομοκρατημένος, χωρίς να μάθει κανείς ποτέ το οριστικό τέλος του. Στον ίδιο τον τόπο του μαρτυρίου ευσεβείς χριστιανοί έκτισαν αργότερα μεγαλοπρεπή ναό προς τιμήν της παρθένου μάρτυρος της Χίου.

Από τον βράχο όπου έπεσε αναβλύζει συνεχώς αγιαστικό ύδωρ, που θεραπεύει κάθε σωματική και ψυχική ασθένεια στους πιστούς προσκυνητές. Πιστοί από την Ελλάδα και από όλο τον κόσμο σπεύδουν στον τόπο του μαρτυρίου της κάθε χρόνο. Αγία Μαρκέλλα χιοπολίτιδα και παρθενομάρτυς, πρέσβευε υπέρ ημών στον Νυμφίο Χριστό, ώστε να φυλαχθούν οι ορθόδοξες ψυχές από κάθε αμαρτωλή πρόκληση των δαιμόνων, αμήν.