Σε δασώδη βουνοκορφή της Πσκόβης φάνηκε στον δεκαπενταετή βοσκό η Παναγία και προμήνυσε αυλόγητη ανατολή χάριτος για όλον τον τόπο. Η ιερή και θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου του Σβιατογκόρσκ προέρχεται από το ξακουστό μοναστήρι του Σβιατογκόρσκι της παλαιάς ρωσικής επαρχίας. Ο μικρός βοσκός ονομαζόταν Τιμόθεος και θεωρούνταν από τους ντόπιους κατοίκους σαλός κατά Χριστόν, αν και είχε ψυχή πολύ ευλαβή. Στα περίχωρα της παλαιάς πόλης, κοντά στο ταπεινό ρυάκι Λουγκόβιτσα, εμφανίστηκε η εικόνα της Παναγίας στον αθώο βοσκό.

Η ιερή αυτή εικόνα απεικονίζει την Παναγία στον αγιασμένο τύπο της Γλυκοφιλούσας, με τον μικρό Χριστό αγκαλιασμένο στο στήθος της. Μετέφεραν με βαθιά ευλάβεια την εμφανισθείσα εικόνα στον ενοριακό ναό του αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου της Βορόνιτσα. Τότε ακούστηκε από την εικόνα η θεϊκή φωνή της Παναγίας Θεοτόκου, η οποία διεμήνυε σημαντικό μήνυμα προς όλον τον λαό. Διεμήνυε η Παναγία ότι μετά από έξι ολόκληρα χρόνια η χάρη του Θεού θα έλαμπε λαμπρά σε αυτόν τον λόφο.

Ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή έμεινε εμβρόντητη και βυθισμένη σε αναμονή για την επικείμενη αποκάλυψη της θεϊκής αυτής πρόνοιας. Οι ντόπιοι έβλεπαν στον σαλό βοσκό όργανο εκλεκτό της Παναγίας, που ευδοκούσε να αναδείξει νέο τόπο πανορθόδοξης προσκυνήσεως. Έπειτα από αρκετά χρόνια ο ίδιος Τιμόθεος ανέβηκε στον λόφο της Σινίτσα για ολονύκτια προσευχή και ησυχαστική θεωρία. Εκεί επάνω σε ένα παλαιό αγριόπευκο εμφανίστηκε δεύτερη φορά η εικόνα της Παναγίας στον τύπο της Οδηγητρίας.

Παρέμεινε ο ευλαβής νέος επί σαράντα ολόκληρες ημέρες σε αυτόν τον τόπο, νηστεύοντας αυστηρά και προσευχόμενος συνεχώς. Από την ιερή εικόνα ακούστηκε ξανά θαυμαστή φωνή με σαφή εντολή προς ολόκληρο τον πιστό ορθόδοξο λαό της Πσκόβης. Η εντολή ήταν να ανέβουν οι κληρικοί και ο λαός στον λόφο μεταφέροντας ευλαβώς και την προηγούμενη ιερή εικόνα. Η μεγάλη σύναξις θα γινόταν την Παρασκευή αμέσως έπειτα από την Κυριακή των Αγίων Πάντων ως μεγάλη πανήγυρις.

Όταν η ιερή λιτανεία έφτασε επιτέλους στον υψηλό λόφο και άρχισε ο μεγαλοπρεπής εορταστικός Παρακλητικός Κανών, συνέβη μέγα θαύμα. Στην ώρα της αναγνώσεως του ιερού Ευαγγελίου άστραψε ξαφνικά παράδοξο φως μέσα στον αέρα της Σινίτσας ενώπιον όλων. Όλη η ατμόσφαιρα γέμισε από ασύλληπτη ουράνια ευωδία και όλοι μαζί αντίκρυσαν στο πεύκο την εμφανισθείσα Οδηγήτρια. Οι ψυχές των ευλαβών πιστών συγκλονίστηκαν από την παράδοξη εμπειρία και αναφώνησαν με δάκρυα ευχαριστίας προς την πανύμνητη Μητέρα του Θεού.

Έτσι η Παναγία ανέδειξε νέο τόπο προσκυνήσεως στη ρωσική γη, χαρίζοντας πλούσια ευλογία στον λαό της. Οι δύο ιερές εικόνες, της Γλυκοφιλούσης και της Οδηγητρίας, μεταφέρθηκαν τελικά μαζί στον περίφημο ναό του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Από τις θαυματουργές εικόνες ξεπήδησαν αμέτρητα σημεία θεραπείας, τα οποία αναφέρθηκαν επισήμως στον τσάρο Ιβάν τον τέταρτο της Ρωσίας. Με αυτοκρατορικό διάταγμα του εμπερίστατου τσάρου ανεγέρθηκε ένα ταπεινό προσκυνητάρι εκκλησάκι στον λόφο, ο οποίος ονομάστηκε έκτοτε Σβιάτα.

Σβιάτα στη ρωσική γλώσσα σημαίνει αγία και έτσι ο λόφος έγινε γνωστός παντού ως ο τόπος της Παναγίας Θεοτόκου. Σύντομα όμως, την μεγάλη ημέρα της Σκέπης της Θεοτόκου, ξέσπασε φοβερή πυρκαγιά στο ταπεινό αυτό προσκυνητάρι. Η φωτιά κατέκαψε όλα τα ξύλινα μέρη του ταπεινού εκκλησιδίου, αλλά οι δύο ιερές εικόνες διασώθηκαν θαυματουργικά εντελώς ακέραιες. Στον αγιασμένο εκείνον τόπο ανεγέρθηκε αργότερα λίθινος ναός προς τιμήν της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου από ευλαβείς χτίστες.

Στο ίδιο έτος ιδρύθηκε η περίφημη ιερά μονή του Σβιατογκόρσκ, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Παρθένου Μαρίας Θεοτόκου. Κάθε χρόνο, την πρώτη Παρασκευή της νηστείας των Αποστόλων, οι ιερές εικόνες μεταφέρονται με μεγάλη λιτανεία στον καθεδρικό της Πσκόβης. Την επόμενη Κυριακή γίνεται πανηγυρική περιφορά γύρω από τα τείχη της παλαιάς πόλης για ευλογία και προστασία. Διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου του Σβιατογκόρσκ, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς δούλους Σου.