Ποιος ομολογητής της πίστεως δεν θαύμασε όταν άκουσε για τους τρεις γενναίους μάρτυρες της Αιγύπτου που στεφανώθηκαν στην Καισάρεια της Παλαιστίνης; Οι άγιοι μάρτυρες Παύλος, Αλευτίνη και Χιονία καταγόταν από την μακρινή Αίγυπτο, χώρα ευλογημένη με πολλούς αγίους της πρώτης Εκκλησίας. Η Αλευτίνη και η Χιονία ήταν αδελφές κατά σάρκα, αφιερωμένες ολόψυχα στον Δεσπότη Ιησού Χριστό από την παιδική τους ηλικία. Έζησαν στα δύσκολα χρόνια του διωγμού του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, που διώξε σκληρά τους χριστιανούς από το έτος τριακόσια πέντε μέχρι τριακόσια δεκατρία.
Συνελήφθησαν και οι τρεις από τους ειδωλολάτρες αξιωματούχους και οδηγήθηκαν δέσμιοι στην παλαιστινιακή Καισάρεια, όπου βρισκόταν το δικαστήριο της επαρχίας. Παρουσιάστηκαν με γενναιότητα μπροστά στον τοπικό άρχοντα και ομολόγησαν χωρίς δισταγμό τον αληθινό Δεσπότη Ιησού Χριστό. Δήλωσαν φανερά ότι μόνο τον αληθινό Θεό λατρεύουν και αρνήθηκαν να προσκυνήσουν τα μάταια ξόανα του ηγεμόνα. Ο εξαγριωμένος δικαστής διέταξε αμέσως να τους υποβάλουν σε φοβερά βασανιστήρια για να κάμψουν τη γενναία ομολογία τους.
Πρώτα τους έκαψαν με αναμμένο σίδερο τα αριστερά πόδια, ώστε να μην μπορούν πια να σταθούν όρθιοι. Στη συνέχεια τους έβγαλαν τα δεξιά μάτια με μυτερά μαχαίρια, αφαιρώντας έτσι το φως της οράσεως. Οι μάρτυρες όμως υπέμεναν με χαρά τους αμέτρητους αυτούς πόνους, δοξάζοντας ασταμάτητα τον Δεσπότη Χριστό μέσα από τις πληγές τους. Πριν από τις τελειωτικές δοκιμασίες, η αγία Χιονία κρεμάστηκε ψηλά πάνω σε δέντρο και ξεσκίστηκε με σιδερένιες χτένες σε όλο της το σώμα.
Η αδελφή της η αγία Αλευτίνη απείλησε τον δικαστή με δυνατά λόγια ομολογίας για την κρίση του Θεού. Με τα τίμια πόδια της κλώτσησε και κατέστρεψε τον ειδωλολατρικό βωμό μπροστά στα μάτια όλων των ειδωλολατρών. Για την παρρησία της αυτή υποβλήθηκε σε ανηλεή και απάνθρωπα μαρτύρια από τους εξαγριωμένους δήμιους του ηγεμόνα. Ο γενναίος μάρτυρας Παύλος, βλέποντας τις αδελφές να βασανίζονται γενναία, στάθηκε σε προσευχή μπροστά στον Δεσπότη.
Προσευχήθηκε πρώτα για όλους τους χριστιανούς της εποχής του, που υπέφεραν διωγμούς σε ολόκληρη τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Στη συνέχεια προσευχήθηκε και για τους ίδιους τους ειδωλολάτρες διώκτες του, να γνωρίσουν τον αληθινό Δεσπότη Θεό. Παρακάλεσε τον Κύριο Ιησού Χριστό να σταματήσουν να καταδιώκουν τους πιστούς της Εκκλησίας και να μετανοήσουν. Με αυτή την προσευχή του προκάλεσε δάκρυα ακόμη και στους ειδωλολάτρες που παρακολουθούσαν την εκτέλεσή του.
Στο τέλος ο γενναίος Παύλος αποκεφαλίστηκε με ξίφος και έλαβε με χαρά τον αμάραντο στέφανο του ιερού μαρτυρίου. Οι δύο αδελφές, η αγία Χιονία και η αγία Αλευτίνη, μαζί με άλλους ομολογητές παραδόθηκαν σε φωτιά. Οι αμέτρητοι μάρτυρες της εποχής εκείνης παρέδωσαν με χαρά την ψυχή τους στον Δεσπότη Χριστό το έτος τριακόσια οκτώ μετά Χριστόν. Διά πρεσβειών των αγίων μαρτύρων Παύλου, Αλευτίνης και Χιονίας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τον λαόν σου τον περιούσιον.