Η Εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας

Ένας ηλικιωμένος ζωγράφος πάγωσε από έκπληξη όταν είδε τα ιερά πρόσωπα της Παναγίας και του θείου Βρέφους ζωγραφισμένα από αόρατο χέρι. Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας φυλάσσεται στην ευλογημένη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου της Μολδαβίας στο ιερό Άγιον Όρος. Η Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου βρίσκεται περίπου μία ώρα δρόμου από τη μεγαλώνυμη Λαύρα του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη. Κατά το έτος χίλια οκτακόσια εξήντα τρία ο ηγούμενος της σκήτης Νήφων ταξίδεψε με συνοδεία αρκετών μοναχών στη μακρινή Μολδαβία.

Πήγαν εκεί για διάφορες υποθέσεις της σκήτης τους, καθώς επίσης και για να αναζητήσουν αξιόλογο αγιογράφο για ιερή εικόνα. Στην πόλη Ιάσιο, την πρωτεύουσα της Μολδαβίας, οι αθωνίτες μοναχοί αποφάσισαν να παραγγείλουν μια εικόνα της Παναγίας Μητέρας του Θεού. Αναζητούσαν με προσοχή έναν τεχνίτη που να γνωρίζει καλά την τέχνη του και να ζει βίο ευσεβή και θεοφοβούμενο. Σύντομα βρήκαν τον γέροντα ζωγράφο Γεώργιο Νικολάεφ, άνδρα στολισμένο με χριστιανική ευσέβεια και βαθιά πνευματικότητα της εποχής.

Συμφώνησαν μαζί του να ζωγραφίσει την ιερή εικόνα μόνο όταν θα είχε νηστεύσει, πριν λάβει οποιαδήποτε τροφή της ημέρας. Όρισαν επίσης ότι θα εργαζόταν εντελώς ολομόναχος, χωρίς οποιαδήποτε συμμετοχή ή βοήθεια άλλων προσώπων στο ιερό αυτό έργο. Ο ηλικιωμένος τεχνίτης συμφώνησε με μεγάλη χαρά στους όρους και ξεκίνησε με ζήλο πολύ τη δουλειά της αγιογράφησης της εικόνας. Το έργο προχώρησε γρήγορα προς το τέλος και απέμενε μόνο να ζωγραφίσει τα πρόσωπα της Θεοτόκου και του θείου Παιδιού.

Όταν όμως ο γέροντας τεχνίτης άρχισε αυτό το τελευταίο τμήμα του έργου, δεν μπορούσε με κανένα τρόπο να ολοκληρώσει τα πρόσωπα. Όλες οι προσπάθειές του ήταν εντελώς ανεπιτυχείς, παρόλο που είχε μεγάλη πείρα στην τέχνη και πολλά χρόνια θητείας στο επάγγελμά του. Στενοχωρήθηκε πολύ ο γέροντας ζωγράφος και ανέφερε στους μοναχούς την αποτυχία του και τη μεγάλη θλίψη της καρδιάς του. Άρχισε ακόμη να αμφιβάλλει για τον εαυτό του, αν είχε ξεχάσει την τέχνη του εξαιτίας της προχωρημένης ηλικίας του.

Τότε αύξησε ακόμη περισσότερο τη νηστεία του και προσευχόταν με δάκρυα στην Παναγία να τον ελεήσει και να τον βοηθήσει. Νωρίς ένα πρωί, μετά από εντατική νηστεία και θερμή προσευχή ολονύκτια, μπήκε στο εργαστήριό του για να συνεχίσει το δύσκολο έργο. Πλησίασε ευλαβικά την εικόνα και κοιτάζοντάς την σταμάτησε ξαφνικά κυριευμένος από φοβερή έκπληξη και θεϊκή απορία στην ψυχή του. Πάνω στο πανί της εικόνας τα ιερά πρόσωπα της Παναγίας και του θείου Παιδιού τον κοιτούσαν, ζωγραφισμένα από αόρατο χέρι.

Τα ιερά πρόσωπα ακτινοβολούσαν ουράνια ομορφιά και θαυμαστή καλλιτεχνική έκφραση που ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινη ικανότητα τεχνίτη της εποχής εκείνης. Ο ζωγράφος έμεινε άφωνος και έκπληκτος, καθώς όσο περισσότερο κοιτούσε τα ιερά πρόσωπα, τόσο περισσότερο καταλάβαινε το μέγα θαύμα. Συνειδητοποίησε ότι η Βασίλισσα του ουρανού είχε ακούσει τις ταπεινές και θερμές προσευχές του και τον είχε επισκεφθεί προσωπικά. Κυριευμένος από βαθύ θαυμασμό δεν τόλμησε πλέον να αγγίξει την ιερή εικόνα με το πινέλο του από εκείνη τη στιγμή.

Την κάλυψε μόνο με ευλάβεια πολλή με ένα στρώμα βερνικιού, ώστε να διατηρηθεί ακέραιη η θαυμαστή αγιογραφία στους αιώνες. Οι φήμες για το θαύμα διαδόθηκαν γρήγορα σε ολόκληρη την πόλη του Ιασίου και πολλοί άνθρωποι έσπευσαν στο σπίτι του γέροντα ζωγράφου. Οι αθωνίτες μοναχοί δυσκολεύτηκαν τότε πολύ να μεταφέρουν την ιερή εικόνα από το σπίτι του ζωγράφου στο διαμέρισμά τους. Ο τοπικός μητροπολίτης Καλλίνικος έμαθε για το θαυμαστό αυτό γεγονός και θέλησε να εξετάσει προσωπικά την ιερή εικόνα.

Την εξέτασε με μεγάλη προσοχή και αναγνώρισε επίσημα την αλήθεια του θαύματος που είχε γίνει στην εκλεκτή πόλη. Τέλεσαν στη συνέχεια Παράκληση μπροστά στην ιερή εικόνα και έπειτα επέτρεψαν στους πιστούς να προσκυνήσουν την Παναγία ευλαβικά. Από εκείνη την ευλογημένη ημέρα η ιερή εικόνα άρχισε να δοξάζεται με πολλά θαυματουργά σημεία και ιάσεις προς τους πιστούς. Κάποιος άνδρας είχε ένα μεγάλο αγκάθι μέσα στα μάτια του και δεν μπορούσε να βλέπει τίποτε ολόκληρο τον γύρω κόσμο.

Τον έφεραν με προσοχή να προσκυνήσει την ιερή εικόνα και του έδωσαν αγιασμό για να τον πιει και να πλυθεί. Πήρε λίγο αγιασμό μαζί του στο σπίτι του και μετά από τρεις ημέρες απέκτησε εντελώς πάλι την όρασή του. Επέστρεψε ολομόναχος, χωρίς τη βοήθεια άλλων ανθρώπων, για να ευχαριστήσει την Παναγία μπροστά στη θαυματουργή εικόνα της. Ένας ευγενής είχε ένα παιδί που έμενε αναίσθητο τρεις ολόκληρες ημέρες χωρίς καμία κίνηση ή ανθρώπινη αντίδραση.

Μόνο από την ασθενή αναπνοή του φαινόταν ότι κάποια αμυδρή σπίθα ζωής υπήρχε ακόμη μέσα στο σώμα του. Απελπισμένος ο πατέρας στράφηκε στην Παναγία για βοήθεια και προσευχήθηκε θερμά μπροστά στη θαυματουργή εικόνα της Προδρομίτισσας. Πήρε λίγο αγιασμό στο σπίτι του και ράντισε το παιδί, ρίχνοντας μερικές σταγόνες μέσα στο μικρό στόμα του. Έγινε τότε μέγα θαύμα, καθώς το παιδί είχε ήδη πεθάνει, αλλά αμέσως ανέβηκε ζωντανό στα χέρια του πατέρα.

Πολλοί άλλοι ασθενείς έλαβαν θαυμαστή θεραπεία προσευχόμενοι μπροστά στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας με ζωντανή πίστη. Η επιστροφή των μοναχών με την εικόνα από το Ιάσιο στη Σκήτη συνοδεύτηκε από πολλά θαυματουργά γεγονότα και σημεία. Όταν έφτασαν οι μοναχοί στην πόλη Μπιρλάντ, ο τοπικός δάσκαλος ζήτησε επίμονα να φέρουν την ιερή εικόνα στο σπίτι του. Οι μοναχοί τον συμβούλεψαν ευγενικά να έρθει εκείνος στον δικό τους τόπο για να προσκυνήσει την Παναγία ευλαβικά.

Επιμένοντας ο δάσκαλος, οι μοναχοί δέχθηκαν τελικά να ικανοποιήσουν την επιθυμία του και προσπάθησαν να σηκώσουν την ιερή εικόνα. Δύο μοναχοί δοκίμασαν να σηκώσουν την εικόνα, αλλά παρά τις προσπάθειές τους δεν μπόρεσαν με κανέναν τρόπο. Χρειάστηκαν τέσσερις μοναχοί για να σηκώσουν την ιερή εικόνα, και αυτό μόνο με μεγάλη δυσκολία και κόπο πολύ. Όταν την έβαλαν στην άμαξα ακούστηκε μεγάλος θόρυβος που τρόμαξε τους ανθρώπους, τα άλογα και όλο το πλήθος.

Φάνηκε τότε ότι η ξύλινη θήκη που περιείχε την ιερή εικόνα είχε ραγίσει εξαιτίας κάποιας θαυμαστής αόρατης δύναμης. Όλοι τότε κατάλαβαν ότι η Παναγία δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να μεταφερθεί η εικόνα στο σπίτι του δασκάλου. Αποφάσισαν να μην την πάνε εκεί και τότε δύο μοναχοί τη σήκωσαν εύκολα χωρίς καμία απολύτως δυσκολία. Μια ευσεβής γυναίκα που ζούσε έξω από την πόλη Μπιρλάντ είδε σε όνειρο να της λέγουν να πάει να προσκυνήσει την εικόνα.

Όταν έφτασε στην πόλη αναγνώρισε αμέσως την ίδια εκείνη ιερή εικόνα που είχε δει στο θεϊκό όραμα του ονείρου της. Όταν οι μοναχοί έφτασαν στην πόλη Γαλάτσι, ένας ζωγράφος άρχισε να κοροϊδεύει την εικόνα και να αμφισβητεί το θαύμα της. Όταν όμως κοίταξε προσεκτικά την εικόνα, η όψη της Παναγίας του φάνηκε τόσο αυστηρή ώστε τον κυρίευσε φοβερός τρόμος. Από εκείνη τη στιγμή έγινε ένθερμος προσκυνητής και υμνητής της θαυματουργής αυτής εικόνας της Παναγίας μας.

Όταν οι μοναχοί έφτασαν στη Σκήτη του Αγίου Όρους υπήρχε εκεί ένας ασθενής μοναχός σε φοβερή κατάσταση αδυναμίας. Δεν είχε φάει τροφή τρεις ολόκληρες εβδομάδες ούτε μιλούσε καθόλου, και ήταν τόσο αδύναμος ώστε δεν κουνιόταν. Όταν έφτασε η εικόνα, ο ασθενής φάνηκε να ξυπνά από βαθύ ύπνο και ζήτησε να τον φέρουν εκεί. Προσκύνησε ευλαβικά την Παναγία, παρακαλώντας την αν είναι θεάρεστο να τον θεραπεύσει ή να τον πάρει στους ουρανούς.

Επέστρεψε στο κελί του και κοινώνησε τα Άχραντα Μυστήρια του Χριστού, παραδίδοντας ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο. Πολλά άλλα θαύματα γίνονται μέχρι σήμερα από τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας στο ιερό Άγιον Όρος. Κύριε Ιησού Χριστέ, με τις θερμές πρεσβείες της Παναγίας Προδρομίτισσας, χάρισέ μας πίστη ζωντανή και θεραπεία ψυχής και σώματος.