Άγιος Νικόδημος από το Ελβασάν ο Νέος Οσιομάρτυς

Στη φωτεινή πόλη του Ελβασάν, μέσα στα ευλογημένα εδάφη της Ηπείρου και της σημερινής Αλβανίας, αναδείχθηκε ο Άγιος Νικόδημος ο Νέος Οσιομάρτυς. Ο μακάριος αυτός Άθλητής της πίστεως καταγόταν από ευσεβείς και ορθοδόξους χριστιανούς γονείς, οι οποίοι τον ανέθρεψαν με μεγάλη ευλάβεια. Όταν έφτασε σε κατάλληλη ηλικία γάμου, νυμφεύθηκε μία ευσεβή χριστιανή γυναίκα και απέκτησε μαζί της αρκετά παιδιά. Δυστυχώς όμως όταν συναναστρεφόταν συχνά με τους Τούρκους της περιοχής, επηρεάστηκε αρνητικά από τα ψεύδη της θρησκείας τους.

Έτσι ο ταλαίπωρος εκείνος έγινε μουσουλμάνος και αναγκάστηκε ακόμη και τα παιδιά του να ακολουθήσουν το θλιβερό παράδειγμά του. Όλα τα παιδιά του εξισλαμίστηκαν εκτός από έναν μόνο γιο, ο οποίος διασώθηκε με ένα θαυμαστό τρόπο. Κάποιοι ευσεβείς χριστιανοί κατάφεραν να απαγάγουν τον γιο και να τον στείλουν κρυφά στο Άγιον Όρος. Στο πανίερο Όρος του Άθωνα ο νεαρός εκείνος εκάρη μοναχός και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Σωτήρα Χριστό.

Ο πατέρας του τον αναζητούσε όμως απελπισμένα, για να τον αναγκάσει να επιστρέψει στη μουσουλμανική θρησκεία. Όταν πληροφορήθηκε ότι ο γιος του βρισκόταν στο πανίερο Άγιον Όρος, ταξίδεψε εκεί με μεγάλο θυμό και απόφαση. Είχε δηλώσει με αυθάδεια ότι θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στις αγιορείτικες μονές, αν δεν έβρισκε εκεί τον γιο του. Όμως ο φιλάνθρωπος Σωτήρας Θεός, ο οποίος επιθυμεί τη σωτηρία πάντων των ανθρώπων, οικονόμησε τη σωτηρία του με θαυμαστό τρόπο.

Αντί να βρει τον γιο του και να τον επαναφέρει στο ισλάμ, ο ίδιος ήρθε στα συγκαλά του και μετανόησε ολόψυχα. Εγκαταλείποντας τόσο το ισλάμ όσο και τον κόσμο, έγινε μοναχός στη Σκήτη της Αγίας Άννης του Όρους. Εγκαταστάθηκε στην Καλύβα της Αναλήψεως και έλαβε το νέο μοναχικό όνομα Νικόδημος, μέσα σε βαθιά μετάνοια. Η μετάνοιά του ήταν τόσο μεγάλη και ειλικρινής, ώστε διατήρησε αυστηρή νηστεία για τρία ολόκληρα χρόνια. Έκλαιγε αδιάκοπα και ικέτευε με δάκρυα τον φιλάνθρωπο Σωτήρα Θεό να του συγχωρέσει την φρικτή αμαρτία της αποστασίας.

Κάποια ημέρα άκουσε τους πατέρες της Σκήτης να λένε ότι όποιος αρνηθεί τον Σωτήρα Χριστό πρέπει να τον ομολογήσει δημόσια. Πρέπει να επιστρέψει στον ίδιο τόπο και να ομολογήσει την πίστη του ενώπιον των ανθρώπων δημόσια. Από εκείνη τη στιγμή φλεγόταν διαρκώς με μεγάλο πόθο για το αιματηρό μαρτύριο της δημόσιας ομολογίας του Σωτήρος. Ως εκ τούτου ο μακάριος Νικόδημος προετοιμαζόταν με αυστηρή άσκηση, νηστεία και αδιάκοπη πύρινη προσευχή προς τον Κύριο.

Ο πόθος του για ομολογία γινόταν κάθε ημέρα μεγαλύτερος και έτρεφε τις πύρινες προσευχές του στη Σκήτη. Ο φιλάνθρωπος Σωτήρας Χριστός τον προετοίμαζε σιγά σιγά για τον μεγάλο αγώνα της δημόσιας ομολογίας και μαρτυρίας του. Όταν άκουσε για τον Άγιο Ακάκιο της Σκήτης Καυσοκαλυβίων, τον επισκέφθηκε για να λάβει την ευλογία του. Μόλις είδε τον Άγιο Ακάκιο, ο Νικόδημος έπεσε στα πόδια του και έκλαιγε με δάκρυα μετανοίας για πολλή ώρα.

Ο Άγιος Ακάκιος τον σήκωσε από το έδαφος και τον προσφώνησε με το όνομά του, χωρίς να τον γνωρίζει προηγουμένως. Έπειτα ο Άγιος αποσύρθηκε σε μικρή απόσταση και άρχισε να προσεύχεται θερμά για χάρη του ευλαβούς προσκυνητή. Όσοι παρευρίσκονταν εκεί είδαν ένα ουράνιο φως που έλαμπε σαν αστέρι και φώτιζε το πρόσωπο του Αγίου Ακακίου. Στη συνέχεια ο Άγιος Ακάκιος γύρισε προς τον Νικόδημο και του ψιθύρισε κάτι μυστικά στο αυτί.

Ο μακάριος Νικόδημος γέμισε με συντριβή και θεία χάρη και φώναξε δυνατά από τον πόθο του ουρανού. Έπειτα μπήκε στο διπλανό σπήλαιο και έκλαιγε εκεί μόνος του για αρκετή ώρα από βαθιά μετάνοια και κατάνυξη. Αργότερα επέστρεψε στον Άγιο Ακάκιο και ζήτησε την ευλογία του για να βαδίσει προς το ένδοξο μαρτύριο. Ο Άγιος ευλογώντας τον έβαλε ένα ραβδί στο χέρι του και του είπε προφητικά λόγια ενίσχυσης. Είπε ότι με τη δύναμη του Σωτήρος Θεού θα ολοκληρώσει με χαρά το ένδοξο μαρτύριο για χάρη του Σωτήρος Χριστού.

Ενισχυμένος από τον Σωτήρα Χριστό, ο γενναίος Νικόδημος έφτασε στην πατρίδα του το Ελβασάν με μεγάλη απόφαση. Εκεί τον αναγνώρισαν αμέσως οι Τούρκοι και τον συνέλαβαν, οδηγώντας τον στον τοπικό πασά της πόλεως για ανάκριση. Ο σκληρός πασάς προσπάθησε με κολακείες και απειλές να τον αναγκάσει να επιστρέψει στη μουσουλμανική θρησκεία. Ο γενναίος Νικόδημος όμως απέρριψε την θρησκεία των Τούρκων και ομολόγησε με θάρρος τον αληθινό Σωτήρα Χριστό.

Τότε τον οδήγησαν σε ένα ψηλό γκρεμό και τον έσπρωξαν από εκεί κάτω για να σκοτωθεί. Με θαυμαστό τρόπο όμως ο Άγιος κατέβηκε απαλά στο έδαφος και προσγειώθηκε στα πόδια του χωρίς καμία ζημιά. Όταν ο Άγιος επέστρεψε στο παλάτι, ο σκληρός πασάς τρομοκρατήθηκε βλέποντας τον Νικόδημο ζωντανό μπροστά του και άθικτο. Σχεδόν τον ελευθέρωσε από τις φυλακές, αλλά φοβούμενος τους εξαγριωμένους Τούρκους, παρέδωσε τον Άγιο Μάρτυρα στα χέρια τους.

Τον βασάνισαν φρικτά για τρεις ολόκληρες ημέρες και νύκτες πριν τον οδηγήσουν στον τόπο της εκτελέσεως. Όταν έφτασαν στον τόπο που ο Σωτήρας Χριστός του είχε αποκαλύψει, ο Άγιος έσκυψε με χαρά τον αυχένα. Αποκεφαλίστηκε με κοφτερό σπαθί και η αγία ψυχή του ανέβηκε στους ουρανούς με τον στέφανο του μαρτυρίου. Έγινε αυτό κατά τη δεκάτη πρώτη ημέρα του Ιουλίου του έτους χίλια επτακόσια είκοσι δύο, ως μαρτυρία της Εκκλησίας.

Ας έχουμε τις θερμές πρεσβείες του Αγίου Νέου Οσιομάρτυρος Νικοδήμου από το Ελβασάν σε όλη τη ζωή μας. Αμήν, γένοιτο Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, διά πρεσβειών αυτού του οσιομάρτυρός σου ελέησον και σώσον ημάς.