Πώς διεσώθη η αρχαία αυτοκρατορική λατρεία της Παναγίας των Βλαχερνών μέσα από τους αιώνας στην ευλογημένην νησιωτικήν Κέρκυραν του Ιονίου; Πώς αυτή η περιφανής παράδοσις της Κωνσταντινουπόλεως μετηνέχθη στο μικρόν χωριόν του Σταυρού στα γραφικά Κορνάτα της Επτανήσου; Στις δύο Ιουλίου εκάστου έτους τιμάται με βαθείαν ευλάβειαν η ιερά μνήμη της Παναγίας της Βλαχέραινας στην Κέρκυραν. Η ευλογημένη αυτή Παναγία ευρίσκεται στα όμορφα Κορνάτα, σε ένα μικρόν παλαιόν χωριόν που ονομάζεται με ευλάβειαν Σταυρός.

Η ίδρυσις του χωρίου αυτού ανάγεται σε εποχήν προγενεστέραν του δεκάτου πέμπτου χριστιανικού αιώνος και διατηρεί ζωντανήν την μακράν παράδοσίν της. Οι πρώτοι ευσεβείς οικισταί του, σύμφωνα με την σταθεράν τοπικήν παράδοσιν, κατάγονται από τους ακόμη παλαιοτέρους βυζαντινούς χρόνους των ευσεβών Κομνηνών αυτοκρατόρων. Κατά την βυζαντινήν εκείνην εποχήν, η αυτοκρατορική κυβέρνησις της Κωνσταντινουπόλεως είχε εγκαταστήσει στρατιώτας με τας οικογενείας των στην περιοχήν αυτήν της Κέρκυρας. Έτσι δικαιολογείται απολύτως και η αξιοθαύμαστος διάσωσις της παλαιάς αυτοκρατορικής λατρείας της Βυζαντινής Παναγίας των Βλαχερνών στα Κορνάτα.

Οι ευσεβείς αυτοί στρατιωτικοί έποικοι έφεραν μαζί τους από την βασιλεύουσαν την βαθείαν ευλάβειαν προς την Σκέπην της Παναγίας. Η εορτή της δευτέρας Ιουλίου, η οποία τιμά την Κατάθεσιν της Τιμίας Εσθήτος εν Βλαχέρναις, εριζώθη και στην ορθόδοξον Κέρκυραν. Έτσι η μικρά νησιωτική κοινότητα διατήρησε ζωντανήν επί αιώνας την ευλογημένην βυζαντινήν παράδοσιν της προστασίας της Θεοτόκου. Διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου της Βλαχέραινας Κερκύρας, Χριστέ ο Θεός, σκέπε και προστάτευε τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου εν παντί.