Σε ένα μικρό χωριό της Ουκρανίας του δεκάτου ενάτου αιώνος γεννήθηκε ένα παιδί ασθενικό και απρόθυμο για φαγητό, αλλά με φλογερό θρησκευτικό ζήλο. Ο μέλλοντας άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς γεννήθηκε στο χωριό Αδάμοβκα της επαρχίας Χάρκοβο στις πρώτες ημέρες του Ιουνίου. Καταγόταν από ευγενή και ευσεβή οικογένεια Ρώσων αριστοκρατών, τους Βόρι και Γλαφύρα Μαξίμοβιτς, αληθινούς ορθοδόξους χριστιανούς πιστούς. Στο άγιο βάπτισμα έλαβε το όνομα Μιχαήλ προς τιμήν του ταξιάρχη αρχαγγέλου Μιχαήλ, του αρχηγού των ουρανίων δυνάμεων.

Στη νεαρή του ηλικία ήταν ασθενικός με φτωχή όρεξη, αλλά εκδήλωνε έντονο και βαθύ ενδιαφέρον για τα πνευματικά πράγματα. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή της Πολτάβα από τα πρώτα χρόνια του εικοστού αιώνος μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια εισήλθε στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Χαρκόβου, από το οποίο πήρε πτυχίο νομικής στις τελευταίες ημέρες της τσαρικής εποχής. Όταν οι μπολσεβίκοι κατέλαβαν την πατρίδα του, ολόκληρη η οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρωσία προς αναζήτηση καταφυγίου.

Μετανάστευσαν στη φιλόξενη Γιουγκοσλαβία, όπου ο νεαρός Μιχαήλ εγγράφτηκε στο τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Ολοκλήρωσε τις θεολογικές σπουδές του στα μέσα της δεκαετίας του είκοσι του εικοστού αιώνος, προετοιμασμένος για ιερατική ζωή και διακονία. Μέσα στους κύκλους των Ρώσων εξορίστων αναδείχθηκε με τον ζήλο και την προσευχή του ως ένας ξεχωριστός νέος αφιερωμένος στον Θεό. Στα μέσα της δεκαετίας του είκοσι έλαβε με χαρά το αγγελικό σχήμα του μοναχού από τον Μητροπολίτη Αντώνιο Χραποβίτσκι του Χαρκόβου.

Ο Αντώνιος έγινε αργότερα ο πρώτος προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας Εκτός Ρωσίας, καθοδηγώντας τη διασπορά. Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης τον χειροτόνησε ιεροδιάκονο, ενώ λίγο αργότερα ο επίσκοπος Γαβριήλ τον χειροτόνησε ιερομόναχο. Μετά τη χειροτονία του ξεκίνησε ενεργό διδασκαλική και ιερατική ζωή σε ένα σερβικό σχολείο μέσης εκπαιδεύσεως ως ευλαβής καθηγητής. Λειτουργούσε επίσης κατόπιν αιτήσεως των ντόπιων Ελλήνων και Μακεδόνων στην ελληνική γλώσσα, διακονώντας τις δικές τους κοινότητες.

Με την αύξηση της φήμης του οι ιεράρχες της Ρωσικής Εκκλησίας Εκτός αποφάσισαν να τον ανυψώσουν στον επισκοπικό βαθμό. Ο ιερομόναχος Ιωάννης χειροτονήθηκε επίσημα επίσκοπος στις τελευταίες ημέρες του Μαΐου του τριάντα τέσσερα του εικοστού αιώνος. Πρωτεργάτης της χειροτονίας ήταν ο Μητροπολίτης Αντώνιος Χραποβίτσκι, ο οποίος τον αγαπούσε σαν αληθινός πνευματικός πατέρας και διδάσκαλος. Στη συνέχεια ορίστηκε αμέσως μετά τη χειροτονία ποιμενάρχης της εκτεταμένης Επισκοπής Σαγκάης στην απόμακρη και ιεραποστολική περιοχή της Κίνας.

Δώδεκα ολόκληρα έτη αργότερα ονομάστηκε Αρχιεπίσκοπος ολόκληρης της ορθοδόξου Κίνας, τιμητικός υπερασπιστής όλων των ορθοδόξων εκεί. Φτάνοντας στη Σαγκάη ο επίσκοπος Ιωάννης άρχισε αμέσως να εργάζεται για την ενότητα όλων των διαφόρων ορθοδόξων εθνικοτήτων και κοινοτήτων. Ένωσε με αδιάλειπτο κόπο τη ρωσική, την ελληνική, τη σερβική και τη βουλγαρική κοινότητα της πόλεως σε μία αδελφότητα Χριστού. Με αδιάκοπη εργασία οικοδόμησε στη Σαγκάη μεγάλο καθεδρικό ναό αφιερωμένο στην Παναγία τη Παραμυθίαν των Αμαρτωλών.

Πρόσθεσε ψηλό κωδωνοστάσιο και μεγάλο ενοριακό οίκημα για τη φιλοξενία και τη διακονία του πιστού λαού. Επιπλέον ενέπνευσε σπουδαία πολυποίκιλη δραστηριότητα, με ανέγερση ναών, νοσοκομείων και ορφανοτροφείων ανάμεσα στους ορθοδόξους και τους Ρώσους πρόσφυγες. Ήταν φλογερά δραστήριος και προσευχόταν αδιάκοπα, λειτουργώντας με ακρίβεια τον καθημερινό λειτουργικό κύκλο των θείων ακολουθιών της Εκκλησίας. Επισκεπτόταν επίσης τους ασθενείς με τα Άγια Δώρα της Θείας Κοινωνίας για να τους ανακουφίσει πνευματικά.

Συχνά περπατούσε στους δρόμους ξυπόλυτος ακόμη και στις ψυχρότερες ημέρες του βαρύ χειμώνα ως πράξη βαθιάς ασκήσεως και ταπεινώσεως. Για να αποφεύγει με κάθε τρόπο την εμφάνιση κοσμικής δόξας και ανθρωπίνης τιμής, προσποιούνταν συχνά διά Χριστόν σαλός και αδιάφορος. Με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Κίνα ο επίσκοπος Ιωάννης οδήγησε τη μεγάλη έξοδο. Οδήγησε αρχικά πέντε ολόκληρες χιλιάδες πρόσφυγες ορθοδόξους πιστούς σε προστατευτικό καταυλισμό στο νησί Τουμπαμπάο των Φιλιππίνων ως πρώτο σταθμό μεταναστεύσεως.

Ο ίδιος ταξίδεψε με επιτυχία στην Ουάσιγκτον για να πιέσει τη νομοθετική τροποποίηση που θα επέτρεπε στους πρόσφυγες την είσοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Στο ίδιο επιτυχημένο ταξίδι του ίδρυσε επιπλέον ενορία στην Ουάσιγκτον αφιερωμένη στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή. Ο ίδιος αφιέρωνε αδιάκοπα τη ζωή του στους πρόσφυγες και τους ασθενείς, βλέποντας σε αυτούς το πρόσωπο του ίδιου του Κυρίου. Στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης διορίστηκε στην Αρχιεπισκοπή της Δυτικής Ευρώπης με έδρα το Παρίσι.

Ποίμανε επίσης ως αρχιποιμένας τη γαλλική Ορθόδοξη Εκκλησία και τέλεσε τη γαλλική γαλλικάνεια Θεία Λειτουργία την οποία είχε επιμελώς μελετήσει. Χειροτόνησε επίσης ως πρωτεργάτης τον πρώτο σύγχρονο επίσκοπο της γαλλικής Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Νεκτάριο του Σαιν Ντενί. Στις αρχές της δεκαετίας του εξήντα διορίστηκε ποιμενάρχης της Επισκοπής του Σαν Φρανσίσκο, διαδεχόμενος τον φίλο του αρχιεπίσκοπο Τύχωνα. Οι ημέρες του στο Σαν Φρανσίσκο αποδείχθηκαν λυπηρές, καθώς προσπαθούσε να επουλώσει τη μεγάλη διχόνοια στην εκεί κοινότητα.

Με υπομονή και αληθινή αγάπη κατάφερε να φέρει ειρήνη στους πιστούς ώστε να ολοκληρωθεί ο νέος καθεδρικός ναός της πόλεως. Ο ναός αφιερώθηκε στην Παναγία την Πάντων των Θλιβομένων Χαρά, που είναι μητρική παρηγοριά για όλους τους πάσχοντες πιστούς. Σεβόμενος βαθιά τον άγιο Ιωάννη της Κρονστάνδης, έπαιξε ενεργό ρόλο στην προετοιμασία της επίσημης αγιοκατατάξεώς του. Εκοιμήθη εν Κυρίω κατά τη διάρκεια επισκέψεως στο Σιάτλ, στη δευτέρα ημέρα του Ιουλίου του εξήντα έξι.

Συνόδευε τότε λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας του Κουρσκ της Ρίζας, σεβάσμιας εικόνας του ρωσικού Πορρωμού και της διασποράς. Τοποθετήθηκε σε κρύπτη παρεκκλήσιο κάτω από την κύρια Αγία Τράπεζα του νέου καθεδρικού ναού του Σαν Φρανσίσκο. Διά πρεσβειών του αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αναξίων δούλων σου.