Στην αρχαία επαρχία της Γαλατίας, στα κεντρικά τμήματα της Μικράς Ασίας, άθλησαν οι Άγιοι Τρεις Μάρτυρες, οι οποίοι αναφέρονται μαζί στο εκκλησιαστικό Συναξάρι. Η μνήμη τους τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις είκοσι οκτώ Ιουνίου, ως μνήμη ομαδικού μαρτυρίου τριών νεαρών χριστιανών της κοινής ομολογίας. Η συναξαριακή παράδοση δεν διασώζει τα ονόματά τους ούτε τις λεπτομέρειες της δικογραφίας ή τον τόπο ακριβώς της μαρτυρίας τους. Διασώζει όμως ο εκκλησιαστικός συναξαριστής τον τρόπο της αθλήσεως, καθώς και οι τρεις μαρτύρησαν διά ξίφους για την πίστη τους στον Κύριο.

Σύμφωνα με τη συναξαριακή ποίηση, οι τρεις άνδρες προχώρησαν στο μαρτύριο με μία και την αυτή ψυχή, ως ένας ενιαίος άνθρωπος ενώπιον του ξίφους. Έτσι αποκαλύπτεται η ομοθυμία και η εν Χριστώ ενότητα που τους δένει, καθώς υπερέβησαν τους ατομικούς τους φόβους χάριν της κοινής ομολογίας. Η Γαλατία της Μικράς Ασίας υπήρξε πεδίο ενεργού αποστολικής δράσεως, καθώς εκεί ο Απόστολος Παύλος ευαγγελίστηκε και θεμελίωσε χριστιανικές κοινότητες με μεγάλη φλόγα. Από τις κοινότητες αυτές αναδείχθηκαν πολλοί μάρτυρες κατά τους πρώτους αιώνες των διωγμών των ρωμαϊκών αρχών εναντίον των χριστιανών.

Οι Τρεις Μάρτυρες από τη Γαλατία ανήκουν στους ομαδικούς αθλητές αυτής της εποχής, που έδωσαν τη ζωή τους χωρίς ίχνος δειλίας ή υποχωρήσεως. Η Εκκλησία τους τιμά μαζί με όσους ανώνυμους ή λίγο γνωστούς αναφέρονται στους συναξαριστές, ως ένα νέφος μαρτύρων που στηρίζει τους χριστιανούς μέσα στην πορεία.