Η εκκλησιαστική Παράδοση τιμά τη λαμπρή κατάθεση των ιερών λειψάνων και των ενδυμάτων αγίων Αποστόλων μέσα στη βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη. Στα τελευταία χρόνια του φιλοχρίστου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου, η ευλογημένη Πόλη ζούσε εποχή πνευματικής ανθήσεως. Ο Πορφυρογέννητος βασίλευσε μεταξύ των ετών εννιακόσια δεκατρία και εννιακόσια πενήντα εννέα ως διάδοχος ένδοξης δυναστείας. Στα τελευταία έτη της βασιλείας του δηλώθηκε στον αυτοκράτορα ότι σε ορισμένα κρυφά σημεία της Πόλεως κρύβονταν ιερά κειμήλια.

Στα κειμήλια αυτά περιλαμβάνονταν με φανερή ευλάβεια τα ιερά ενδύματα των αγίων Αποστόλων Λουκά, Ανδρέου και Θωμά. Επίσης αναφέρονταν τα τίμια λείψανα του προφήτου Ελισσαίου και του ένδοξου μάρτυρος Λαζάρου της εκκλησιαστικής μνήμης. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος συγκινημένος από την αποκάλυψη αυτή ξεκίνησε να αναζητά με ζήλο τους τόπους όπου βρίσκονταν θαμμένα. Αφού τα ανέλαβε με σεβασμό και με τις πρέπουσες θρησκευτικές τιμές, αποφάσισε να τα τοποθετήσει σε επίσημο πανίερο τόπο.

Επέλεξε τον περίφημο και πανέμορφο ναό των Αγίων Αποστόλων της Πόλεως ως οριστικό τόπο της ευσεβούς αυτής αποθησαυρίσεως. Ο ναός αυτός ήταν ήδη γνωστός για τη φύλαξη πολλών θαυμάτων και αποστολικών μνημείων που τιμούσε ολόκληρη η αυτοκρατορική Εκκλησία. Έτσι τα ιερά αποστολικά λείψανα και ενδύματα συνενώθηκαν σε ενιαίο τόπο προσκυνήσεως για τη χαρά όλων των πιστών. Η κατάθεση αυτή έγινε εορτή ολόκληρης της Εκκλησίας και δοξολογία προς τον Δεσπότη που ευλογεί την Πόλη Του.

Έκτοτε ο πιστός λαός σπεύδει στις είκοσι Ιουνίου για να τιμήσει τη λαμπρή αυτή πανήγυρη της εκκλησιαστικής μνήμης. Ταις των αγίων Αποστόλων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον το ποίμνιο και σώσον τις ψυχές των δούλων Σου.