Στους χρόνους της λαμπρής βαπτίσεως των Ρώσων, ο Άγιος Μιχαήλ θεμελίωσε τον πατερικό θρόνο του Κιέβου ως πρώτος ιεράρχης. Σύμφωνα με ορισμένες αξιόπιστες ρωσικές πηγές, ο Άγιος Μιχαήλ τιμάται ως ο πρώτος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας. Ποίμανε με αγιότητα τον λαό κατά τα έτη εννιακόσια ογδόντα οκτώ έως εννιακόσια ενενήντα δύο μετά Χριστόν. Ξεκίνησε δραστήρια το ιεραποστολικό του έργο πρωτίστως μέσα στο Κίεβο, τη μεγάλη πρωτεύουσα του ευλογημένου Κιεβορωσικού κράτους.

Στη συνέχεια εργάστηκε με ζήλο σε άλλες σπουδαίες ρωσικές πόλεις, όπως στη Σούζντάλ, στο Νόβγκοροντ και στο Ροστόβ. Ταξίδεψε ακόμη σε πολλές άλλες απομακρυσμένες πόλεις της απέραντης ρωσικής γης, για να φωτίσει τους πληθυσμούς. Έχτισε με ζήλο την πρώτη ξύλινη εκκλησία αφιερωμένη στη Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου μέσα στην απομακρυσμένη πόλη Ροστόβ. Διόρισε εκεί ως πρώτο επίσκοπο τον Άγιο Θεόδωρο τον Έλληνα, για να συνεχίσει αθόρυβα το ιερό ιεραποστολικό έργο.

Ο Άγιος Μιχαήλ φρόντισε επίσης για τη μεγάλη εκκλησία του Κιέβου, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Παναγίας. Ο σπουδαίος αυτός ναός κοσμήθηκε από εκείνον με πολλές εικόνες, σταυρούς και πολυτελή εκκλησιαστικά σκεύη που έφερε. Όλα αυτά τα ιερά αντικείμενα μεταφέρθηκαν με ευλάβεια από την Κορσούν και προστέθηκαν στολισμένα με τιμή στον λαμπρό αυτόν ναό. Έτσι η νέα Εκκλησία της Ρωσίας απέκτησε αμέσως πλούσιο εκκλησιαστικό περιεχόμενο και αξιοπρεπή μεγαλοπρέπεια χάρη στις φροντίδες του πρώτου ιεράρχη της.

Ο Άγιος Πρίγκιπας Βλαδίμηρος ο Ισαπόστολος μετέφερε με τιμές τη λάρνακα της Αγίας Όλγας της Ισαποστόλου σε αυτή τη μεγάλη εκκλησία. Όταν ο Άγιος Μιχαήλ εκοιμήθη οσιακά εν Κυρίω την δεκάτη πέμπτη Ιουνίου του εννιακοσίου ενενήντα δύο, θάφτηκε με ευλάβεια εκεί. Ο πρώτος αυτός Ιεράρχης της σπουδαίας έδρας του Κιέβου άφησε πίσω του εξαιρετική και αξιομνημόνευτη μνήμη. Στις Συνόδους που πραγματοποιήθηκαν στους ναούς της Αγίας Σοφίας του Κιέβου και του Νόβγκοροντ, αναφέρεται με τιμή.

Περιγράφεται έτσι μέχρι σήμερα ως η πρώτη επίσημη αρχή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας ολόκληρης της απέραντης Ρωσίας. Ο Άγιος Μιχαήλ διακρίθηκε για τη μεγάλη του πνευματική σοφία, για την καλοσύνη του και για την ποιμαντική αυστηρότητά του. Στον υψηλό του πατριαρχικό θρόνο τον διαδέχθηκε αργότερα ο Άγιος Λέων, που συνέχισε επάξια το ιερό ποιμαντικό έργο. Γύρω το χίλια εκατό τρία μετά Χριστόν, το ιερό σώμα του Αγίου Μιχαήλ μεταφέρθηκε σε νέο τόπο.

Συγκεκριμένα μεταφέρθηκε με τιμές στο καθολικό των Πλησίον Σπηλαίων του Αγίου Αντωνίου από τον ηγούμενο Θεόκτιστο. Ο Άγιος Θεόκτιστος αργότερα ανέβηκε στον επισκοπικό θρόνο του Τσερνιγκόβ και εκοιμήθη οσιακά το χίλια εκατόν είκοσι τρία. Η σεπτή μνήμη του Αγίου Μιχαήλ εορτάζεται και την τριακοστή Σεπτεμβρίου, ημέρα μετακομιδής των τιμίων λειψάνων του. Πρεσβείαις του εν Αγίοις Πατρός ημών Μιχαήλ Πρώτου Μητροπολίτου Κιέβου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.