Ο φωτισμένος Όσιος Γρηγόριος Μυστριώτης ήταν γόνος μιας επίσημης και ευλογημένης οικογένειας χριστιανών, της περιοχής του σημερινού ιστορικού Μυστρά. Έζησε με ευλάβεια κατά τη διάρκεια του ενδέκατου αιώνα μετά Χριστόν, σε μια εποχή πνευματικής ακμής της Ορθοδοξίας. Από μικρό ακόμη παιδί διδάχθηκε με ζήλο τα ιερά γράμματα της Εκκλησίας και επέδειξε ξεχωριστή αγάπη για τη μοναχική ζωή. Σε ηλικία δεκαέξι μόλις ετών αποφάσισε με αποφασιστικότητα να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να αποσυρθεί σε ένα ησυχαστικό μοναστήρι.

Δυστυχώς όμως οι ευλαβείς γονείς του δεν του επέτρεψαν εκείνη την εποχή να πραγματοποιήσει την ευλογημένη αυτή επιθυμία του. Αργότερα, σε κατάλληλη ευκαιρία, ο νεαρός Γρηγόριος ακολούθησε ευλαβικά μια ομάδα μοναχών που επισκέπτονταν την περιοχή του ιστορικού Μυστρά. Ο σκοπός του ήταν να προσκυνήσει μαζί τους τους ιερούς και πανάγιους Τόπους του γλυκύτατου Σωτήρα Χριστού. Απρόβλεπτοι όμως λόγοι του ταξιδιού οδήγησαν την ευλαβή αυτή προσκυνηματική συνοδεία τελικά στην ξακουστή πόλη της Ρώμης.

Στη Ρώμη ο πιστός νεαρός Γρηγόριος αξιώθηκε να γίνει επιτέλους μοναχός σε κάποιο ευλαβές ιερό μοναστήρι. Έτσι εκπλήρωσε επιτέλους τον φλογερό πόθο της παιδικής του ψυχής για τη μοναχική κατά Χριστόν πολιτεία. Η Θεία Πρόνοια χρησιμοποίησε τις απρόβλεπτες αυτές περιστάσεις του ταξιδιού για να τον οδηγήσει στον ευλογημένο μοναχικό βίο. Αργότερα ο μακάριος Όσιος Γρηγόριος αναχώρησε από τη μακρινή Ρώμη και ταξίδεψε με ευλάβεια προς τους Αγίους Τόπους της Παλαιστίνης.

Στη συνέχεια έφτασε στην ιστορική πόλη της Νίκαιας στη Μικρά Ασία, όπου παρέμεινε για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα. Από τη Νίκαια μετέβη επίσης στη Θράκη και τη Μακεδονία, για να γνωρίσει σπουδαία μοναστικά κέντρα της Ορθοδοξίας. Τελικά όμως αποφάσισε να εγκατασταθεί στην ευλογημένη γη της Εύβοιας, όπου θα ολοκλήρωνε τον επίγειο μοναχικό αγώνα του. Η παρουσία του γεμάτου από τη Θεία Χάρη Οσίου Γρηγορίου στη μικρή πόλη του Ωρεού ξεσήκωσε αμέσως παλλαϊκό συναγερμό.

Ο σεβάσμιος ιερός Ναός όπου διέμενε ο Όσιος, κατακλυζόταν καθημερινά από τα μεγάλα πλήθη ευλαβών πιστών της περιοχής. Πήγαιναν στον Όσιο για να ακούσουν με ευλάβεια το θεόπνευστο κήρυγμά του και τις βαθυστόχαστες πνευματικές συμβουλές του. Πολύ γρήγορα όμως ο μακάριος γέροντας θέλησε να αποφύγει τη μεγάλη τιμή που του απέδιδαν οι άνθρωποι. Λαχταρούσε επίσης να βρει την πολυπόθητη ησυχία του ασκητικού βίου, μακριά από τον κοσμικό θόρυβο και την δημοσία αναγνώριση.

Ως αληθινός εραστής της ησυχίας, αναζητούσε τη μυστική πνευματική επικοινωνία με τον φιλάνθρωπο Σωτήρα και Κύριο. Έτσι έφυγε αμέσως αποφασιστικά από τον Ωρεό και εγκαταστάθηκε σε ένα πολύ μικρό και απομονωμένο ερημικό νησάκι. Το μικρό αυτό νησάκι ονομαζόταν Στρογγυλή και ανήκει συγκεκριμένα στο συγκρότημα των γνωστών Λιχαδονήσων στο βορειοδυτικό άκρο της Εύβοιας. Δεν άργησε όμως να γίνει γνωστό το νέο αυτό ησυχαστικό κρησφύγετο του ευλαβούς Οσίου Γρηγορίου σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Άρχισαν λοιπόν να προστρέχουν αμέσως σε αυτόν πλήθη πλουσίων και φτωχών, ιερέων, αρχιερέων και ευλαβών μοναχών. Όλοι αυτοί έσπευδαν με ζήλο για να διδαχθούν από τον φωτισμένο γέροντα την ευλογημένη οδό της αληθινής μετανοίας. Ζητούσαν επίσης να ακολουθήσουν στη ζωή τους το λαμπρό ασκητικό παράδειγμα της δικής του αγωνιστικής πολιτείας. Ο Όσιος Γρηγόριος ο εκ Μυστρά καταγόμενος, αφού διέπρεψε με ζήλο σε όλους τους τομείς της αρετής, έγινε πλήρης ημερών.

Μετέστη τελικά ειρηνικά προς την ουράνια μακαριότητα, συναντώντας με χαρά τον αγαπημένο Πατέρα και Πλάστη του Κύριο. Η σεβάσμια μνήμη του τιμάται με μεγάλη ευλάβεια από την Εκκλησία μας κάθε χρόνο την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Σήμερα στη βορειοανατολική ακτή της νήσου Στρογγυλής διασώζονται τα σεβάσμια ερείπια του ησυχαστηρίου του Οσίου Γρηγορίου. Διακρίνονται εκεί ο σεβάσμιος Ναός της Παναγίας, ο τάφος του Οσίου, τα κελιά και τα πελώρια τείχη.

Πρεσβείαις του Οσίου Γρηγορίου του Μυστριώτου, Χριστέ ο Θεός, ενίσχυσον ημάς εις την ησυχαστικήν ζωήν, αμήν.