Οι Όσιοι Βασσιανός και Ιωνάς υπήρξαν μοναχοί της φημισμένης Μονής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος εις τη νήσον των Σολοβκίων του Ρωσικού Βορρά. Διετέλεσαν αμφότεροι ευλαβείς υποτακτικοί του ηγουμένου Φιλίππου, ο οποίος αργότερα ανήλθε εις τον περιφανή θρόνον της Μητροπόλεως της Μόσχας. Ο μέγας ούτος αρχιερεύς εορτάζεται από την Ορθόδοξον Εκκλησίαν κατά την ενάτην ημέραν του μηνός Ιανουαρίου. Οι δύο οσιακοί μοναχοί έζησαν την κατά Χριστόν αυστηράν ασκητικήν πολιτείαν εν τη ησυχία της βορείου εκείνης ερήμου.

Μετά την οσιακήν τους κοίμησιν, η οποία επεσυνέβη κατά το χιλιοστόν πεντακοσιοστόν εξηκοστόν πρώτον σωτήριον έτος, ο φιλάγαθος Κύριος ηυδόκησε να τους δοξάσει με ποικίλα θαυμαστά σημεία. Ευλαβείς αλιείς και έμπειροι θαλασσοπόροι του παγωμένου Λευκού Πελάγους κατέφθαναν να προσευχηθούν θερμώς ενώπιον του τάφου των δύο μακαρίων ανδρών. Επί του ιερού εκείνου τόπου ανηγέρθη παρεκκλήσιον κατά το χιλιοστόν πεντακοσιοστόν ενενηκοστόν ένατον έτος, διά της φροντίδος του γέροντος Μάμαντος. Ο γέρων ούτος ανήκε στην ονομαστήν Μονήν της Αγίας Τριάδος του Σεργίου, μάρτυς της θαυματουργικής δράσεως των οσίων.

Κατόπιν, εις το χιλιοστόν εξακοσιοστόν εικοστόν τρίτον σωτήριον έτος, ο ιερομόναχος Ιάκωβος εθεμελίωσε νέαν ιεράν Μονήν επί του ιδίου τόπου. Η νέα αυτή Μονή έλαβε την επωνυμίαν Περτομίνσκη και διασώζει μέχρι σήμερον αναλλοίωτον την ευλαβικήν μνήμην των δύο οσίων κτητόρων. Διά πρεσβειών των Οσίων Βασσιανού και Ιωνά, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των ευσεβώς προστρεχόντων σοι.