Μέσα σε λίγους μόνο μήνες του χιλιάδες εννιακόσια τριάντα επτά, η γη γύρω από το Χάρκωβ ποτίστηκε με το αίμα δεκάδων κληρικών. Από έναν μικρό μοναχό της μονής του Τόλγκα έως απλούς διακόνους χωριών, όλοι βάδισαν μαζί τον δρόμο του μαρτυρίου. Η περιοχή της Σλομπόντσκαγια στην ανατολική Ουκρανία γνώρισε εκείνα τα χρόνια έναν διωγμό σπάνιας σκληρότητας εναντίον της Εκκλησίας. Οι σοβιετικές αρχές στόχευσαν συστηματικά ιερομονάχους, πρωτοπρεσβυτέρους, διακόνους και απλούς πιστούς που αρνήθηκαν να απαρνηθούν την πίστη τους.

Ανάμεσα στους πρώτους που έδωσαν τη ζωή τους ήταν ο ιερομόναχος Βαρσανούφιος, κατά κόσμον Βαλεντίνος Μάμτσιτς, ασκητής στη μονή του Τόλγκα της επισκοπής Γιαροσλάβλ. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στο μαρτύριο εκείνη τη δύσκολη χρονιά, μένοντας πιστός μέχρι τέλους. Μαζί του φωτίζει τη χορεία των νεομαρτύρων ο ιερομόναχος Κυπριανός, κατά κόσμον Λέων Γιανκόβσκιυ, γεννημένος στο Χάρκωβ τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Έφτασε στο τέλος της επίγειας πορείας του δύο χρόνια αργότερα, σφραγίζοντας με αίμα την ομολογία του.

Στην ίδια χορεία ανήκουν επίσης πολλοί έγγαμοι κληρικοί και διάκονοι από τα χωριά και τις πόλεις γύρω από το Χάρκωβ, οι οποίοι υπέμειναν φυλακίσεις, εξορίες και τελικά τον βίαιο θάνατο για τον Χριστό. Ξεχωριστή θέση μεταξύ τους κατέχει ο πρωτοπρεσβύτερος Ιάκωβος Ρεντοζούμπωφ, καταγόμενος από την πόλη Κούγκουεβ της επαρχίας Χάρκωβ, ο οποίος μαρτύρησε μέσα στον σκληρό χειμώνα εκείνης της εποχής. Από την ίδια πόλη προερχόταν και ο πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Ντοροσένκο, που έδωσε τη ζωή του τους ίδιους μήνες με τον συνεπαρχιώτη του.

Στην Αχτύρκα της επισκοπής Χάρκωβ είχε γεννηθεί τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Ζαγκορόφασκιυ, ποιμένας πολλών δεκαετιών στον ουκρανικό λαό. Ο διάκονος Ιωάννης Θέντοροφ υπηρετούσε στον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Κρασνοκούτσκ και μαρτύρησε λίγο πριν αρχίσει ο μεγάλος πόλεμος. Από το χωριό Καμπάνοβκα του Σταρομπέλσκ καταγόταν ο διάκονος Ιλαρίων Ζούκωφ, ο οποίος βάδισε τον δρόμο του μαρτυρίου τις ίδιες μέρες με τους συμπρεσβυτέρους του.

Ο διάκονος Σέργιος Ζίπουλιν, γεννημένος στην πόλη Μπέλσκ προς τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, υπέμεινε ταπεινά τα παθήματά του για χάρη του Κυρίου. Από το χωριό Γκόρμπαν της επαρχίας Πολτάβα προερχόταν ο διάκονος Αντώνιος, που μαρτύρησε στα τέλη του φθινοπώρου εκείνης της φοβερής χρονιάς. Όλοι τους ανήκαν στον ίδιο γεωγραφικό και πνευματικό χώρο, αλλά κυρίως στην ίδια ομολογία πίστεως απέναντι στους διώκτες. Η μνήμη τους παραμένει ζωντανή στις τοπικές Εκκλησίες της Ουκρανίας και της Ρωσίας μέχρι σήμερα.

Πολλοί ακόμη διάκονοι ενώθηκαν στη χορεία αυτή των ομολογητών της πίστεως μέσα στο ίδιο διάστημα του διωγμού. Ο διάκονος Ιωάννης Τίμονωφ από το χωριό Κερνγιάνσκ της επισκοπής Κούρσκ μαρτύρησε λίγο πριν τελειώσει η χρονιά εκείνη. Από την Τασκένδη της Κεντρικής Ασίας καταγόταν ο διάκονος Βλαδίμηρος Βασιλέφσκιυ, ο οποίος βρήκε τον μαρτυρικό θάνατό του μακριά από τον τόπο της γέννησής του. Στο χωριό Μαλάγια Βόλκα της επαρχίας Χάρκωβ είχε γεννηθεί ο διάκονος Νικόλαος Μιγκούλιν προς τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα.

Από το χωριό Κοροσίνο καταγόταν ο διάκονος Βίκτωρ Γιαβόρκσιυ, που σφραγίστηκε με τον μαρτυρικό στέφανο τους τελευταίους μήνες εκείνης της χρονιάς. Στο χωριό Ντεργκάτσι της επισκοπής Χάρκωβ γεννήθηκε ο ιερομάρτυς Διονύσιος Καγκόβετς, ένας ακόμη ταπεινός εργάτης του αμπελώνα του Χριστού. Στο χωριό Ζολόκεφ της ίδιας επισκοπής είχε δει το φως ο ιερομάρτυς Στέφανος Αντρόνωφ, ο οποίος έφτασε σε προχωρημένη ηλικία πριν συλληφθεί. Από το χωριό Σεσλαβίνο της επαρχίας Ταμπώφ καταγόταν ο ιερομάρτυς Ιωάννης Θεοντόρωφ, που μαρτύρησε τα τέλη του καλοκαιριού εκείνου του τρομερού έτους.

Στην πόλη Ιζγιούμ της επαρχίας Χάρκωβ είχε γεννηθεί ο ιερομάρτυς Λουκιανός Θεντότωφ προς τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Όλοι τους έδωσαν την ομολογία τους με τη σιωπή και την υπομονή των γνήσιων μαθητών του Χριστού. Η χορεία αυτή των αγίων νεομαρτύρων κλείνει με ακόμη περισσότερα ονόματα ταπεινών κληρικών της ουκρανικής γης. Από το χωριό Κούνε της επαρχίας Χάρκωβ καταγόταν ο ιερομάρτυς Αλέξιος Ταταρίνωφ, που γεννήθηκε προς τα μέσα της δεκαετίας του ογδόντα του δέκατου ένατου αιώνα.

Στο χωριό Κορότιτς της ίδιας επαρχίας είχε γεννηθεί ο ιερομάρτυς Ιάκωβος Ματυνένκο, ο οποίος μαρτύρησε στα τέλη του φθινοπώρου εκείνης της χρονιάς. Ο ιερομάρτυς Παύλος Κρασνοκούτσκιυ είχε συλληφθεί ήδη πολύ νωρίτερα και είχε υποστεί φυλάκιση από τις σοβιετικές αρχές. Στο χωριό Πέσκι Ραντκόφσκι της επαρχίας Χάρκωβ είχε γεννηθεί ο ιερομάρτυς Παΐσιος Μόσκοτ προς τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Από το χωριό Βέρχνιυ Σάτωφ της ίδιας επαρχίας προερχόταν ο ιερομάρτυς Νικόλαος Εφίμωφ, που μαρτύρησε τους τελευταίους μήνες εκείνης της χρονιάς.

Ο άγιος Γαβριήλ Προτόποπωφ γεννήθηκε στο χωριό Πετσενέγκι και έδωσε τη μαρτυρία του την επόμενη άνοιξη. Στο χωριό Σολοχισέβκα της επισκοπής Χάρκωβ είχε γεννηθεί ο ιερομάρτυς Σπυρίδων Εβτουσένκο, που μαρτύρησε λίγο αργότερα. Από το χωριό Σολόχι της επαρχίας Χάρκωβ καταγόταν ο ιερομάρτυς Ιωάννης Κονονένκο, ενώ από τη Μυρόπολη ο ιερομάρτυς Φίλιππος Ορντίνετς. Τέλος, στο ίδιο το Χάρκωβ γεννήθηκε ο ιερομάρτυς Ανδρέας Μισένκο, ο οποίος ολοκλήρωσε τον αγώνα του την άνοιξη της επόμενης χρονιάς, σφραγίζοντας τη μαρτυρία πολλών ταυτόχρονα.