Τριάντα δύο ολόκληρα χρόνια έζησε αλυσοδεμένος μέσα σε σκοτεινό μπουντρούμι, χωρίς ποτέ να γογγύσει για τη σκληρή μοίρα του. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ντύθηκε το αγγελικό σχήμα και ένα ουράνιο άρωμα γέμισε τη Βολογκντά. Ο όσιος Ιγνάτιος, κατά κόσμον Ιωάννης, ήρθε στον κόσμο στη μακρινή Ρωσία το χίλια τετρακόσια εβδομήντα επτά. Πατέρας του ήταν ο ευσεβής πρίγκιπας Ανδρέας Βασίλεβιτς του Ούγκλιτς και μητέρα του η χριστιανή Ελένη, γυναίκα βαθιάς πίστης.

Δέχτηκε το άγιο βάπτισμα στην πόλη του Βελίκιγε Λούκι και από νωρίς έδειξε τα σημάδια της εκλογής του. Έμαθε γρήγορα τα ιερά γράμματα και αγάπησε με όλη του την καρδιά τη μελέτη των θείων Γραφών. Ήταν παιδί πράο και ειρηνικό, μακριά από τα συνηθισμένα παιχνίδια της ηλικίας του. Ζούσε με μέτρο, με σεμνότητα και με αγάπη προς όλους τους ανθρώπους γύρω του. Παρέμεινε στο πατρικό του σπίτι μέχρι την ηλικία των τριάντα ετών, οδηγώντας βίο σεμνό.

Όλοι όσοι τον γνώριζαν θαύμαζαν τη φρόνηση και την πνευματική του ωριμότητα μέσα στο παλάτι. Εκείνη την εποχή ο εχθρός του ανθρώπινου γένους έσπειρε ζιζάνια ανάμεσα στους συγγενείς της βασιλικής οικογένειας. Ο μεγάλος πρίγκιπας της Μόσχας Ιωάννης Βασίλεβιτς γέμισε με μίσος προς τον αδελφό του Ανδρέα και τους ανιψιούς του. Πρόσταξε να συλλάβουν τον πρίγκιπα του Ούγκλιτς μαζί με τους δύο γιους του, τον Ιωάννη και τον Δημήτριο. Φόρτωσαν τους νεαρούς πρίγκιπες με βαριές αλυσίδες και τους μετέφεραν αρχικά στην πόλη του Περεγιασλάβλ.

Από εκεί τους οδήγησαν στο Μπελοόζερο και τελικά στην απομακρυσμένη πόλη της Βολογκντά. Έκλεισαν τα δύο αδέλφια σε σκοτεινή φυλακή κάτω από αυστηρότατη και αδιάκοπη φρούρηση. Πέρασαν εκεί πολλά και οδυνηρά χρόνια, μέσα στη στέρηση, την παγωνιά και την απόλυτη μοναξιά. Ο μακάριος Ιωάννης, διακριτικός και σοφός, παρηγορούσε αδιάκοπα τον μικρότερο αδελφό του Δημήτριο μέσα στις θλίψεις. Του έλεγε πως ο Θεός επέτρεψε αυτή τη δοκιμασία για το πραγματικό συμφέρον των ψυχών τους.

Έτσι, του εξηγούσε, απαλλάχθηκαν από τη μάταιη φροντίδα του κόσμου και των εφήμερων πραγμάτων του. Τον προέτρεπε να προσεύχονται μαζί στον Κύριο, ώστε να υπομείνουν χαρούμενοι το μαρτύριο για τη σωτηρία τους. Μέσα στη φυλακή ο άγιος πρίγκιπας βρήκε αληθινή ανάπαυση και βαθύ πένθος για τα αμαρτήματά του. Παρέμεινε αλυσοδεμένος συνολικά τριάντα δύο χρόνια, μεταμορφώνοντας το κελί του σε τόπο προσευχής και θεϊκής κατάνυξης. Όταν αρρώστησε βαριά και αισθάνθηκε πως πλησίαζε η ώρα της αναχώρησής του, κάλεσε κοντά του τον ηγούμενο Μισαήλ.

Ο γέροντας ερχόταν από τη μονή του Σωτήρος, εκείνη του οσίου Δημητρίου του Πριλούτσκι, με αγάπη πατρική. Από τα χέρια του ο πρίγκιπας δέχτηκε το αγγελικό σχήμα και έλαβε το νέο του όνομα, Ιγνάτιος. Άρρητη χαρά και ουράνια αγαλλίαση πλημμύρισαν την ψυχή του την ώρα της θείας αυτής κουράς. Κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων του Χριστού με δάκρυα κατάνυξης και βαθιάς ευγνωμοσύνης. Σφράγισε τον εαυτό του με το σημείο του τιμίου σταυρού και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο.

Η οσιακή του κοίμηση έγινε τη δέκατη ένατη ημέρα του μηνός Μαΐου, το έτος χίλια πεντακόσια είκοσι δύο. Αμέσως μετά την έξοδό του από το σώμα, μια ουράνια ευωδία απλώθηκε σε ολόκληρη την πόλη της Βολογκντά. Οι κάτοικοι έτρεξαν με δάκρυα και ευλάβεια κοντά στο τίμιο σκήνωμα του αγίου τους. Οι ευσεβείς πολίτες της Βολογκντά ετοίμασαν με κατάνυξη το τίμιο λείψανο του αγίου πρίγκιπα για την ταφή. Το μετέφεραν με ψαλμωδίες στο ξακουστό μοναστήρι του οσίου Δημητρίου του Πριλούτσκι, λίγο έξω από την πόλη.

Το εναπέθεσαν στον περικαλλή ναό του Παντελεήμονος Σωτήρος, μέσα στον περίβολο της ιστορικής αυτής μονής. Ο ενταφιασμός έγινε κάτω από το ιερό βήμα, πολύ κοντά στον τάφο του οσίου Δημητρίου του θαυματουργού. Από τότε και μέχρι σήμερα, ο τόπος αυτός παραμένει πηγή θαυμάτων για όσους προσέρχονται με πίστη. Πολλοί ασθενείς δέχτηκαν τη χάρη της θεραπείας από τους δύο οσίους πατέρες της Βολογκντά. Άλλοι βρήκαν παρηγοριά στις θλίψεις τους και λύτρωση από ποικίλους πειρασμούς μέσα από τη μεσιτεία τους.

Η μνήμη του οσίου Ιγνατίου, του πρώην πρίγκιπα Ιωάννη του Ούγκλιτς, τιμάται κάθε χρόνο τη δέκατη ένατη Μαΐου. Η ζωή του διδάσκει πως ακόμη και μέσα στα πιο σκληρά δεσμά μπορεί να ανθίσει η αγιότητα. Έδειξε στους πιστούς ότι η υπομονή στις άδικες θλίψεις γίνεται δρόμος προς την ουράνια βασιλεία. Από βασιλικό παλάτι κατέληξε σε σκοτεινό κελί και από εκεί ανέβηκε στις αιώνιες μονές του Κυρίου. Η Εκκλησία τον τιμά ως θαυματουργό και προστάτη όλων όσοι υποφέρουν αδίκως. Η αγία του ψυχή μεσιτεύει αδιάκοπα ενώπιον του Χριστού για τη σωτηρία των ορθοδόξων πιστών.