Το ξίφος των διωκτών δεν αποκεφάλισε απλώς το παρθενικό σώμα της, αλλά της χάρισε άφθαρτο στεφάνι από τα χέρια του Σωτήρα Χριστού. Η Αγία Μάρτυς Θεοτίμη ξεχώρισε ως μία από τις γενναίες παρθενομάρτυρες της αρχαίας Εκκλησίας του Σωτήρα. Ελάχιστα στοιχεία για τη ζωή της έχουμε στα χέρια μας, παρά την ένδοξη ομολογία της. Γνωρίζουμε όμως με βεβαιότητα ότι τελειώθηκε δια αποκεφαλισμού γύρω στο τριακοσιοστό ενδέκατο έτος μετά τη γέννηση του Χριστού. Έζησε σε εποχή φοβερή, όταν οι ειδωλολάτρες αυτοκράτορες της Ρώμης εξαπέλυαν αιματηρούς διωγμούς κατά των πιστών παντού.
Ομολόγησε με παρρησία και με αληθινή πίστη το άγιο όνομα του Νυμφίου της Χριστού ενώπιον των διωκτών της. Δεν λύγισε ούτε στις απειλές ούτε μπροστά στα βασανιστήρια ούτε μπροστά στον ίδιο τον φοβερό θάνατο. Άπλωσε με χαρά τον ευλαβικό αυχένα της κάτω από το ξίφος του δημίου και έλαβε το αθάνατο στεφάνι. Το ίδιο της το όνομα φανερώνει τη θεία τιμή την οποία της επιφύλαξε ο φιλάνθρωπος Σωτήρας Χριστός. Όπως αναφέρει το ιερό συναξάριο, ο Θεός χάρισε τιμή στη Θεοτίμη μέσω του τιμίου ξίφους του μαρτυρίου της. Έγινε αληθινή νύμφη του ουρανίου Νυμφίου Χριστού και κατέλαβε την αιώνια θέση της κοντά στον θρόνο Του. Με τις θείες πρεσβείες της Μάρτυρος Θεοτίμης, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.