Στην πόλη της Νικομήδειας ένα παρθενικό σώμα παραδόθηκε στις φλόγες, και έτσι κέρδισε τον αιώνιο νυμφώνα του Χριστού. Η Αγία Μάρτυς Κυριακή πορεύθηκε προς το μαρτύριο μαζί με άλλες έξι νεαρές χριστιανές της Νικομήδειας. Έζησε στις αρχές του τέταρτου αιώνα, σε χρόνια όπου ο διωγμός του Μαξιμιανού Γαλερίου σάρωνε όλη την επικράτεια. Διατήρησε φωτεινή και αλώβητη την πίστη της στον Σωτήρα Χριστό, παρά τις σκληρές απειλές των ειδωλολατρών διωκτών. Ομολόγησε με παρρησία ότι ανήκε αποκλειστικά στον Νυμφίο της ψυχής της και όχι στους ψεύτικους θεούς της εποχής.
Οι δήμιοι έκαψαν ζωντανές την Αγία Κυριακή και τις έξι συντρόφισσές της στη Νικομήδεια, με σκοπό να σπείρουν τρόμο. Δεν λύγισαν εκείνες μπροστά στη φωτιά, αλλά έψαλλαν δοξολογικά ύμνους στον Κύριο μέσα από τις φλόγες. Παρέδωσαν τις αγνές ψυχές τους στον Νυμφίο τους Χριστό το τριακοσιοστό έβδομο έτος μετά τη γέννησή Του. Έλαβαν στους ουρανούς τα άφθαρτα στεφάνια της παρθενίας και του μαρτυρίου, αυτά που ο Κύριος υποσχέθηκε στους ομολογητές Του. Άφησαν στις γενεές των πιστών παράδειγμα ότι η αληθινή νεότητα μπορεί να νικήσει την ίδια τη φωτιά. Με τις θείες πρεσβείες της Μάρτυρος Κυριακής, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.