Ίδρυσε στα Ιεροσόλυμα ένα από τα πρώτα γνωστά γηροκομεία της Εκκλησίας, που είχε δικό του ευκτήριο οίκο. Διετέλεσε προσωπικός δάσκαλος του Μεγάλου Ευθυμίου, του πιο διάσημου πατέρα της παλαιστινιακής ασκητικής παραδόσεως του πέμπτου αιώνος. Ο όσιος Πασσαρίων υπήρξε ένας από τους πιο φημισμένους ασκητές ολόκληρης της Παλαιστίνης κατά τον πέμπτο μετά Χριστόν αιώνα. Ήταν σύγχρονος του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιουβεναλίου, ο οποίος ποίμανε την Εκκλησία μεταξύ τετρακόσια είκοσι και τετρακόσια πενήντα οκτώ.

Ο όσιος αναδείχθηκε δάσκαλος του Μεγάλου Ευθυμίου, του φωτιστή της παλαιστινιακής ερήμου και πατέρα πολλών μοναχών της Λαύρας. Διέπρεψε στην προσευχή και στην άσκηση και έγινε φάρος αρετής για όλους τους ασκητές της εποχής του. Ίδρυσε στα Ιεροσόλυμα ένα μεγάλο γηροκομείο, για να φιλοξενεί ηλικιωμένους χριστιανούς που είχαν ανάγκη φροντίδας. Στο ίδιο ίδρυμα ανήγειρε ευκτήριο οίκο, που έφερε το όνομά του, για τη λατρεία και την πνευματική στήριξη.

Στις είκοσι μία Νοεμβρίου ετελείτο εκεί κάθε χρόνο η ιδιαίτερη εορτή της μνήμης του οσίου Πασσαρίωνος. Οι μαθητές του όσιοι Αγάπιος και Φιλήμων υπήρξαν συνασκηταί του και διέπρεψαν επίσης στον ασκητικό βίο. Η μνήμη και των τριών αναφέρεται στο αρχαίο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων με τιμή. Με τις πρεσβείες των οσίων Πασσαρίωνος, Αγαπίου και Φιλήμονος, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.