Πάνω από τέσσερις χιλιάδες μοναχοί καταρτίστηκαν κάτω από την πνευματική του καθοδήγηση μέσα στη μονή του Μπάνγκορ της Ιρλανδίας. Συχνά παρέμενε όρθιος για ολόκληρες ώρες μέσα στα ψυχρά νερά της λίμνης, ενώ προσευχόταν αδιαλείπτως και αλώβητα προς τον Κύριο. Ο όσιος Κομγάλλιος γεννήθηκε στην επαρχία Νταλαράντια του Ούλστερ, μεταξύ των ετών πεντακόσια δέκα και πεντακόσια είκοσι. Σε αντίθεση με πολλούς πρώιμους Ιρλανδούς αγίους, ο Κομγάλλιος δεν προερχόταν από αρχοντική γενιά αλλά από ταπεινή οικογένεια του τόπου.

Υπηρέτησε αρχικά ως στρατιώτης και κατόπιν φοίτησε κοντά στον άγιο Φινιανό της Μόβιλ, για να καρπωθεί πνευματική γνώση. Πριν συμπληρώσει τα τεσσαρακοστά γενέθλια, ο επίσκοπος Λούγκαϊντ τον χειροτόνησε ιερέα μέσα στην Εκκλησία της Ιρλανδίας. Έπειτα έζησε για ένα διάστημα μαζί με συνοδοιπόρους του σε μικρό νησί της λίμνης Λοχ Ερν, όπου αναζήτησε πλήρη ησυχία. Εκεί ακολούθησαν αυστηρότατο ασκητικό βίο, με συνεχή νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και πλήρη απάρνηση κάθε σωματικής ανέσεως ή απολαύσεως.

Επιθυμούσε να μεταβεί ως ιεραπόστολος στη Σκωτία, όμως ο επίσκοπος Λούγκαϊντ του ζήτησε να παραμείνει στην Ιρλανδία. Έτσι ίδρυσε τη μονή του Μπάνγκορ στη νότια όχθη του κόλπου του Μπέλφαστ της Ιρλανδίας, μεταξύ πεντακόσια πενήντα δύο και πεντακόσια πενήντα πέντε μετά Χριστόν. Στη μονή του Μπάνγκορ ο όσιος ανέθρεψε πάνω από τέσσερις χιλιάδες μοναχούς, αναμεταξύ των οποίων διέπρεψαν φωτεινές μορφές. Από εκεί προήλθαν ο άγιος Κολουμβανός του Λουξεοίλ και ο άγιος Μολούαγκ της Σκωτίας, οι μεγάλοι ιεραπόστολοι.

Ο ίδιος προσευχόταν επί ώρες ολόκληρες όρθιος μέσα σε ψυχρά ρεύματα της λίμνης, χωρίς ποτέ να υποχωρεί στην ασθένεια. Πολλές νύχτες το κελί του φάνταζε σαν να φλεγόταν ολόκληρο από ουράνια άκτιστη λάμψη και θεϊκή παρουσία. Αργότερα ο όσιος ταξίδεψε ο ίδιος στη Σκωτία και συνδέθηκε με βαθύ πνευματικό δεσμό με τον άγιο Κολούμβα της Ιόνας. Με τις προσευχές του αγίου Κολούμβα μάλιστα διασώθηκε από βέβαιο πνιγμό κατά τη διάρκεια ενός επικίνδυνου θαλασσίου ταξιδιού.

Έφτασε σε βαθιά γεράματα και υπέφερε για μακρά περίοδο από επώδυνη, εξαντλητική και αδιάκοπη ασθένεια στο σώμα. Ολοκλήρωσε την επίγεια πορεία του στη μονή του Μπάνγκορ, στις δέκα Μαΐου του έτους εξακόσια δύο. Λίγο πριν την κοίμησή του κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων από τα τίμια χέρια του αγίου Φιάκρε. Άφησε πίσω του πλούσια κληρονομιά μοναστικής παραδόσεως, που τροφοδότησε τη χριστιανική Ευρώπη και την Ιρλανδία επί αιώνες. Με τις πρεσβείες του οσίου Κομγαλλίου του εν Μπάνγκορ, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.