Έξι τολμηροί χριστιανοί παρουσιάστηκαν με δική τους πρωτοβουλία στον άρχοντα της Σκυθουπόλεως και του ζήτησαν αυστηρά λόγο για όσα απάνθρωπα διέπραττε εις βάρος των πιστών. Αμέσως μετά τη δριμύτατη παρατήρηση όρμησαν στους ειδωλικούς βωμούς της πόλης και τους συνέτριψαν μπροστά στα μάτια του πλήθους. Οι έξι αυτοί άνδρες ονομάζονταν Αφροδίσιος, Μίσδας, Μακρόβιος, Ουαλεριανός, Λεόντιος και Αντωνίνος, και μαζί τους βάδιζαν και άλλοι αδελφοί στην πίστη.

Έζησαν όλοι στη Σκυθούπολη της Συρίας, σε εποχή σκληρών διωγμών, όταν η Εκκλησία στέναζε κάτω από τη βία της ειδωλολατρίας. Δεν περίμεναν να τους συλλάβουν οι αρχές, αλλά οι ίδιοι πήραν την πρωτοβουλία και βγήκαν φανερά εμπρός στον τοπικό ηγεμόνα. Στάθηκαν μπροστά του γενναία και του είπαν με παρρησία ότι οι πράξεις του ντροπιάζουν τη χώρα και αδικούν τους αθώους. Η ομολογία τους ήταν ευθεία, καθαρή και χωρίς φόβο, και ο λόγος τους χτύπησε σαν μαστίγιο τη συνείδηση του άρχοντα.

Έπειτα στράφηκαν προς τους ναούς των ψεύτικων θεών και διέλυσαν με τα ίδια τους τα χέρια τους πέτρινους βωμούς. Οι ειδωλολάτρες της Σκυθουπόλεως είδαν να γκρεμίζονται οι βωμοί τους και κυριεύθηκαν αμέσως από φοβερή οργή και αχαλίνωτο θυμό. Από τη μία πλευρά λοιπόν στεκόταν η αλήθεια του Χριστού, και από την άλλη η μανία των διωκτών. Η οργή των ειδωλολατρών ξέσπασε τότε με βία και έπεσαν όλοι μαζί επάνω στους έξι ομολογητές με πέτρες και ρόπαλα. Οι Άγιοι δέχτηκαν τα χτυπήματα χωρίς να υποχωρήσουν, και έτσι παρέδωσαν την ψυχή τους στον Κύριο πάνω στο χώμα της πόλης.

Μαζί με τους έξι επώνυμους έπεσαν και άλλοι σύντροφοί τους στον αγώνα, που δεν παραδίδονται στις πηγές με όνομα. Όταν ο θόρυβος καταλάγιασε, οι χριστιανοί της Σκυθουπόλεως πλησίασαν και παρέλαβαν με ευλάβεια τα τίμια λείψανα των μαρτύρων. Τα έθαψαν με τιμές που άρμοζαν στην ομολογία τους, και πάνω στους τάφους ύψωσαν ναό προς δόξα του Χριστού. Η Εκκλησία τελεί τη σύναξή τους στο αποστολείο του Ιακώβου του Αδελφοθέου, μέσα στο σεβάσμιο οίκο της υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο ιερός αυτός χώρος βρίσκεται στους Χαλκοπρατείους και διατηρεί ζωντανή τη μνήμη τους μέσα στην παράδοση της Κωνσταντινουπόλεως. Η μνήμη τους τιμάται κάθε χρόνο στις τέσσερις Μαΐου με ευλάβεια από τους πιστούς όλης της Ορθοδοξίας. Η ζωή τους διδάσκει ότι η ομολογία της αλήθειας θέλει θάρρος, παρρησία και αληθινή αγάπη προς όσους υφίστανται αδικίες. Έτσι οι Άγιοι Μάρτυρες της Σκυθουπόλεως φωτίζουν την Εκκλησία και ενισχύουν τους πιστούς όλων των γενεών στον δικό τους αγώνα.