Μέσα στα σκοτεινά σπήλαια του Κιέβου ένας ασκητής τόσο διέπρεψε στη νηστεία, ώστε η Εκκλησία τον ονομάζει αιώνια λαμπρό μέσα στην εγκράτεια. Ο Όσιος Σισώης έζησε κατά τον δέκατο τρίτο αιώνα μέσα στα μεγάλα ασκητικά κέντρα της ρωσικής γης. Πέρασε όλα τα χρόνια της μοναχικής του πορείας στην ονομαστή Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, κοντά στους ομόψυχους αδελφούς του. Ασκήτεψε στα πιο κοντινά σπήλαια του ιερού αυτού τόπου, όπου είχαν πολιτευθεί και τελειωθεί πολλοί άγιοι αναχωρητές.

Παρέδωσε εκεί ολόκληρη τη μακρά του ζωή στην αυστηρή και αδιάκοπη πάλη της εγκλείστου μοναχικής πολιτείας. Η αγία του κοίμηση τον βρήκε μέσα στον ίδιο αυτό τόπο της ασκήσεώς του και των πνευματικών του αγώνων. Το πάντιμο σώμα του ετάφη με ευλάβεια μέσα στα κοντινά σπήλαια της Λαύρας, εκεί όπου είχε ζήσει ολόκληρη τη ζωή του. Στην κοινή ακολουθία προς τους Πατέρες της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου ο όσιος εγκωμιάζεται ως «λαμπρός εν τη νηστεία».

Ο τίτλος αυτός αποτυπώνει την κορυφαία αρετή με την οποία διέπρεψε ο όσιος ανάμεσα στους πολυάριθμους πατέρες του τόπου. Η μνήμη όλων μαζί των Πατέρων των κοντινών σπηλαίων του Κιέβου επιτελείται ομαδικά στις είκοσι οκτώ Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. Τιμώνται ακόμα όλοι μαζί τη δεύτερη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μέσα στις ιερές λειτουργίες της Εκκλησίας. Ταις πρεσβείαις του οσίου πατρός ημών Σισώη του εγκλείστου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.