Μέσα στα ιερά σπήλαια του Κιέβου ο όσιος αυτός πατέρας ξεχώρισε τόσο πολύ στα θαύματα, ώστε η Εκκλησία τον ονομάζει αιώνια λαμπρό σε αυτά. Ο Όσιος Θεόφιλος έζησε ανάμεσα στον δωδέκατο και τον δέκατο τρίτο αιώνα μέσα στα ιστορικά μοναστικά κέντρα της ρωσικής γης. Πέρασε όλα τα χρόνια της μοναχικής του πορείας στην ονομαστή Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, κοντά στους ομόψυχους πατέρες του. Ασκήτεψε στα πιο κοντινά σπήλαια του ιερού αυτού τόπου, εκεί όπου είχαν πολιτευθεί και τελειωθεί τόσοι μεγάλοι αναχωρητές.

Παρέδωσε εκεί όλη του τη ζωή στην αδιάκοπη και πολύ αυστηρή πάλη της εγκλείστου μοναχικής πολιτείας του τόπου. Η αγία του κοίμηση τον βρήκε μέσα στον ίδιο αυτό τόπο της ασκήσεώς του και των πνευματικών του αγώνων. Το πάντιμο σώμα του ετάφη με ευλάβεια μέσα στα κοντινά σπήλαια της Λαύρας, εκεί όπου είχε ασκητεύσει για χρόνια. Στην κοινή ακολουθία προς τους Πατέρες της Λαύρας των Σπηλαίων ο όσιος εγκωμιάζεται ως «λαμπρός εν τοις θαύμασιν». Ο τίτλος αυτός αποτυπώνει τη χάρη της θαυματουργίας με την οποία διέπρεψε ο όσιος ανάμεσα στους πολυάριθμους πατέρες του τόπου.

Η μνήμη όλων μαζί των Πατέρων των κοντινών σπηλαίων του Κιέβου επιτελείται ομαδικά στις είκοσι οκτώ Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου. Τιμώνται ακόμα όλοι μαζί τη δεύτερη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μέσα στις ιερές λειτουργίες της Εκκλησίας. Ταις πρεσβείαις του οσίου πατρός ημών Θεοφίλου του εγκλείστου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.