Στις πράσινες ακτές της μακρινής Ιρλανδίας, λίγο μετά το πεντακόσια πενήντα, γεννιόταν ένα παιδί που έμελλε να φωτίσει με το Ευαγγέλιο ολόκληρη την Ελβετία. Ο Άγιος Γάλλος είναι ο πιο γνωστός από τους μαθητές του μεγάλου Αγίου Κολουμβάνου, του φλογερού Ιρλανδού ιεραποστόλου της δυτικής Ευρώπης. Η Ιρλανδία της εποχής εκείνης ακτινοβολούσε ως το τρίτο μεγάλο κέντρο του χριστιανικού κόσμου, μετά τη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς του ήταν πλούσιοι αλλά και βαθιά ευσεβείς αριστοκράτες, και τον έστειλαν για σπουδές στο περίφημο μοναστήρι του Μπαγκόρ.

Εκεί ζούσαν τότε οι μεγάλοι πνευματικοί γέροντες Κογγάλλος και Κολουμβάνος, αληθινοί διδάσκαλοι της μοναχικής και ασκητικής ζωής. Όταν ο Κολουμβάνος αναχώρησε για την ιεραποστολή στην ηπειρωτική Ευρώπη, ο Άγιος Γάλλος ήταν ένας από τους δώδεκα μοναχούς που τον ακολούθησαν με προθυμία. Στη Γαλλία μοιράστηκε ολόψυχα τόσο τους ευαγγελικούς κόπους του γέροντά του, όσο και τους πικρούς διωγμούς που εκείνος υπέμενε. Μαζί διέσχισαν δύσβατους δρόμους και έφτασαν στην Ελβετία, όπου τους έδωσε αρχικά καταφύγιο ο ευσεβής ιερέας Βιλλεμάρος του Άρμπεν, κοντά στη γαλήνια λίμνη Κωνστάντια.

Στη συνέχεια έφτιαξαν με τα ίδια τους τα χέρια απλά κελιά σε έναν ερημότοπο, στην κοιλάδα του Στάιναχ, και εγκαταστάθηκαν εκεί με ησυχία. Από εκεί άρχισαν με ζήλο να μετιστρέφουν πολλούς ειδωλολάτρες της ευρύτερης περιοχής στη σωτήρια χριστιανική πίστη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Κάποτε, ύστερα από ένα φλογερό κήρυγμα των δύο αγίων ιεραποστόλων, οι νεοφώτιστοι όρμησαν με ζήλο μέσα στα ειδωλολατρικά ιερά. Άρπαξαν τα μπρούτζινα αγάλματα των ψευτοθεών, τα έσπασαν χωρίς δισταγμό και τα πέταξαν στη βαθιά λίμνη της περιοχής.

Οι φανατικότεροι ειδωλολάτρες της περιοχής εξοργίστηκαν τότε σφοδρά και καταδίωξαν με μανία τους μοναχούς, σκοτώνοντας μάλιστα δύο από αυτούς. Όταν λίγο αργότερα ο Άγιος Κολουμβάνος αναχώρησε για την Ιταλία, ο πιστός μαθητής του ο Γάλλος θέλησε φυσικά να τον ακολουθήσει. Μια αιφνίδια όμως και σοβαρή ασθένεια, την οποία παραχώρησε ο πανάγαθος Θεός, τον ανάγκασε να μείνει στην Ελβετία και να συνεχίσει εκεί την ιεραποστολή. Έμαθε με κόπο τη γλώσσα των ντόπιων κατοίκων της Κωνσταντίας και κατόρθωσε σύντομα να βαπτίσει χιλιάδες ψυχές.

Με τα εμπνευσμένα κηρύγματα, το άγιο παράδειγμα και τα εντυπωσιακά θαύματά του, επιτέλεσε ένα σπουδαίο και πλούσιο ευαγγελικό έργο. Γι αυτόν τον λόγο δίκαια θεωρείται από τους πιστούς της Δύσεως ως ο γνήσιος απόστολος της Ελβετίας. Το πιο γνωστό θαύμα του Αγίου Γάλλου είναι η θεραπεία της δαιμονισμένης θυγατέρας του τοπικού ηγεμόνα Γκούνζο, που τη βασάνιζε φοβερά το ακάθαρτο πνεύμα. Η κόρη απελευθερώθηκε με τις θερμές προσευχές του και έγινε στη συνέχεια μοναχή στη μονή του Αγίου Πέτρου του Μέτς.

Με τον τρόπο αυτό απέκρουσε σταθερά τον γάμο με έναν ισχυρό και ειδωλολάτρη πρίγκιπα της Αυστρασίας. Ύστερα από αυτό το μεγάλο θαύμα, ο ηγεμόνας Γκούνζο και οι χριστιανοί κάτοικοι της Κωνσταντίας ένιωσαν βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον φωτισμένο μοναχό. Παρακάλεσαν επίμονα τον Άγιο Γάλλο να δεχτεί την υψηλή ευθύνη και να γίνει ο επίσκοπός τους, για να καθοδηγεί τη νεαρή Εκκλησία. Εκείνος όμως, από βαθιά σεμνότητα και ταπείνωση πραγματικά μοναχική, αρνήθηκε με σταθερότητα κάθε τιμή και αξίωμα.

Υπέδειξε με προθυμία για το υψηλό αυτό αξίωμα τον ενάρετο μαθητή του, τον φλογερό διάκονο Ιωάννη, που είχε ωριμάσει πνευματικά κοντά του. Στην επισκοπική χειροτονία του διακόνου Ιωάννη ο Άγιος εκφώνησε έναν συγκινητικό και πνευματικότατο λόγο, γεμάτο σοφία και αληθινή πατρική αγάπη. Συνέχισε ακολούθως να ζει στο ερημητήριό του ως σιωπηλός ασκητής και πνευματικός πατέρας πολλών μαθητών, βοηθώντας πλήθος ψυχών. Κοιμήθηκε εν Κυρίω με ειρήνη το εξακόσια σαράντα έξι, αφού πρόσφερε ολόκληρη τη ζωή του στη διακονία του ζώντος Θεού.

Τα ταπεινά κελάκια της κοιλάδας του Στάιναχ εξελίχθηκαν με τον καιρό στην ονομαστή και ξακουστή μονή του Αγίου Γάλλου. Η ιστορική αυτή μονή επιβίωσε γενναία ως τον δέκατο ένατο αιώνα και ανέδειξε μεγάλες προσωπικότητες των γραμμάτων και της ευσέβειας. Από τα ίδια εκείνα ταπεινά κελάκια ξεκίνησε επομένως ολόκληρη παράδοση πνευματική, μοναστική και ποιμαντική, που θρέφει ακόμη τις καρδιές των πιστών της δυτικής Ευρώπης. Ταις πρεσβείαις του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Γάλλου του ισαποστόλου και φωτιστού της Ελβετίας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.