Μέσα στην ένδοξη χορεία των αγίων Μαρτύρων της Εκκλησίας μας λάμπει η τετράδα του Λεοντίου, του Δομετίου, του Τερεντίου και του Δομνίνου. Οι τέσσερις γενναίοι αυτοί στρατιώτες του Χριστού άθλησαν μαζί κατά τους ζοφερούς χρόνους των ειδωλολατρικών διωγμών, ομόψυχοι και ομογνώμονες στην πίστη. Σχοινί ακατάλυτης αγάπης τους έδενε όλους, ώστε ούτε ο φόβος του θανάτου να μπορέσει να τους χωρίσει από τον αγαπημένο Νυμφίο τους. Στο ιερό Συναξάρι παραδίδονται οι τρεις συναθλούντες πλάι στον Λεόντιο, καθώς ένα μικρότερο Λεόντιο φλέγεται μέσα στη μέση της φοβερής πυράς.

Με αυτόν τον ποιητικό στίχο η Εκκλησία διασώζει τη μνήμη της ομαδικής εκείνης άθλησης, της κοινής τους πορείας προς το ουράνιο στεφάνι. Οι άγιοι μάρτυρες παρέδωσαν τις γενναίες ψυχές τους στον Κύριο μέσα στις παφλάζουσες φλόγες της μαρτυρικής πυράς. Η φωτιά, που μέσα στις γραφές προεικόνιζε την κάθαρση και τη θεοφάνεια, στάθηκε εδώ το άρμα της ανόδου τους προς τον ουράνιο θρόνο. Δεν τους κατέκαψε η υλική πυρά, αλλά τους ανέδειξε λαμπερότερους από τον ίδιο τον ήλιο ενώπιον αγγέλων και ανθρώπων.

Έτσι ομολόγησαν τον γλυκύτατο Ιησού μέχρι την τελευταία ανάσα τους, χαρίζοντας στην Εκκλησία ζωντανό υπόδειγμα ομαδικής μαρτυρίας και ομοθυμίας. Πρεσβεύσατε, άγιοι Μάρτυρες Λεόντιε, Δομέτιε, Τερέντιε και Δομνίνε, υπέρ ημών που ευλαβικά τιμούμε σήμερα τη φλογερή σας άθληση, αμήν.