Στις βορινές απομονώσεις της παλιάς Ρωσίας, εκεί όπου ο πάγος και η σιωπή των δασών ανάγκαζαν τον άνθρωπο να αναζητήσει τον Θεό, ξεχωρίζει ένας ταπεινός μοναχός του Πσκοβ. Πρόκειται για τον Όσιο Δοσίθεο, πρώτο ηγούμενο του κοινοβίου των αγίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Βερχνεοστρόφ, που σημαίνει Άνω Νησί. Ο Δοσίθεος υπήρξε υποτακτικός του οσίου Ευφροσύνου της μονής του Σωτήρος Ελεαζάρ, παράδοση που σφράγισε όλη του την ασκητική πορεία. Το χίλια τετρακόσια εβδομήντα ίδρυσε το μοναστήρι στη λίμνη του Πσκοβ και ανέλαβε ο ίδιος την ποιμαντική του ευθύνη.

Τα νησιά της λίμνης, γνωστά ως νησιά Τάλαμπ, ήταν τότε αδιαπέραστο δάσος και χρησίμευαν ως καταφύγιο ληστών. Ο όσιος μετέτρεψε αυτό το αφιλόξενο τοπίο σε φάρο της προσευχής, εκοιμήθη ειρηνικά το χίλια τετρακόσια ογδόντα δύο και τα λείψανά του κατατέθηκαν εντός της μονής. Η αυτοκράτειρα Αικατερίνη η Δευτέρα κατήργησε το μοναστήρι το χίλια επτακόσια εξήντα τέσσερα, και ο τόπος συνέχισε ως ενοριακός ναός των αγίων αποστόλων. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση οι Μπολσεβίκοι έκλεισαν βίαια τον ναό, πολλοί κληρικοί συνελήφθησαν και εξορίστηκαν στα κάτεργα, μερικοί εκτελέστηκαν, και όσοι επέζησαν δεν τους επιτράπηκε να επιστρέψουν.

Το χίλια εννιακόσια ογδόντα επτά το όνομα του οσίου Δοσιθέου προστέθηκε επίσημα στη σύναξη των Αγίων του Πσκοβ. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις οκτώ Οκτωβρίου και στη σύναξη των Αγίων του Πσκοβ την τρίτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή. Ταις πρεσβείαις του οσίου Δοσιθέου ηγουμένου του Βερχνεοστρόφ και πνευματικού τέκνου του Ευφροσύνου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.