Σε μια εποχή που οι χριστιανές παρθένες έδιναν τη ζωή τους για να φυλάξουν την αγνότητα του σώματος και της ψυχής, ξεχωρίζει η Αγία Πελαγία της Αντιόχειας. Η Αγία Πελαγία η Παρθένος καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και ανήκε σε ένδοξο γένος, που έχαιρε ξεχωριστής τιμής στη μεγάλη πόλη. Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Νουμεριανού, και η ομολογία της πίστης κατά την ειδωλολατρική εξουσία υπήρξε αφορμή για το μαρτυρικό της τέλος. Όταν έμαθε ο άρχοντας της Αντιόχειας ότι η Πελαγία ήταν χριστιανή, έστειλε στρατιώτες για να τη συλλάβουν και να την παραδώσουν στις ορέξεις τους.

Οι στρατιώτες περικύκλωσαν αμέσως το σπίτι της και ετοιμάζονταν να την αρπάξουν με βία, χωρίς κανέναν σεβασμό. Όταν το έμαθε η Αγία, ζήτησε από τους στρατιώτες να περιμένουν λίγο, καθώς ήθελε να ετοιμαστεί κατάλληλα για την έξοδό της. Σήκωσε τα χέρια της και τα μάτια της στον ουρανό και προσευχήθηκε θερμά προς τον Θεό για τη σωτηρία της ψυχής. Παρακαλούσε να μην επιτρέψει να την αρπάξουν οι στρατιώτες, αλλά να φύγει από αυτή τη ζωή αγνή και παρθένος.

Έπειτα άνοιξε το παράθυρο και έριξε τον εαυτό της στο κενό, για να μη μολυνθεί από τους αγροίκους στρατιώτες. Τραυματίστηκε θανάσιμα και έτσι παρέδωσε την αγνή ψυχή της στον Θεό ως θυσία ευώδη και άσπιλη. Περίφημο εγκώμιο για την Αγία αυτή έγραψε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που τίμησε ιδιαίτερα την παρθενική της ομολογία. Ταις πρεσβείαις της Αγίας Παρθενομάρτυρος Πελαγίας της εν Αντιοχεία, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.