Στα δύσκολα χρόνια των διωγμών της αρχαίας Εκκλησίας ξεχωρίζει η μορφή ενός Κρητικού επισκόπου που οδήγησε το ποίμνιό του με θάρρος και πνευματική διάκριση. Πρόκειται για τον Άγιο Φίλιππο, τον επίσκοπο Γορτύνης, ο οποίος έζησε στο δεύτερο μισό του δεύτερου αιώνα μέσα στην ταραγμένη Κρήτη. Έδρασε στα χρόνια του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου και του διαδόχου του Λουκίου Αυρηλίου Κομμόδου, εποχή σκληρή για τους χριστιανούς της Αυτοκρατορίας. Η ποιμαντική του φροντίδα αναπτύχθηκε όταν η Εκκλησία της Κρήτης δοκιμαζόταν σκληρά από τους διωγμούς των ειδωλολατρών και την επίθεση των αιρετικών.

Σύγχρονός του υπήρξε ο επιφανής επίσκοπος Κορίνθου, ο Άγιος Διονύσιος ο Ιερομάρτυρας, με τον οποίο διατηρούσε στενή πνευματική επικοινωνία και ανταλλαγή επιστολών. Σε μια επιστολή που του απέστειλε ο Άγιος Διονύσιος, επαινούσε θερμά τον ίδιο και ολόκληρη την Εκκλησία της Γορτύνης για το ομολογιακό θάρρος. Παράλληλα τους συμβούλευε να φυλάσσονται από τη διαστροφή των αιρετικών διδασκαλιών, που τότε διέτρεχαν την Ανατολή και απειλούσαν την ορθή πίστη.

Περίληψη αυτής της σπουδαίας επιστολής διασώζει ο Ευσέβιος Καισαρείας, ενώ για τον επίσκοπο Γορτύνης Φίλιππο κάνει λόγο και ο Άγιος Ιερώνυμος στα έργα του. Στα περίφημα ψηφιδωτά της Ροτόντας Θεσσαλονίκης, που χρονολογούνται στον πέμπτο αιώνα, εικονίζεται μαζί με τον Άγιο Κύριλλο Γορτύνης τον Ιερομάρτυρα, στοιχείο πολύτιμο. Αυτό δείχνει ότι πολύ νωρίς ο Φίλιππος εντάχθηκε στο Αγιολόγιο και τιμήθηκε από όλη την Εκκλησία ως μάρτυρας της πίστεως. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Φιλίππου επισκόπου Γορτύνης και ομολογητού της πίστεως, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.