Στην ανατολική Ιορδανία του ογδόου αιώνα, εκεί όπου ο Ισλάμ είχε ξεσπάσει βίαια κατά των χριστιανών πιστών, ένας σοφός ιερέας ετοιμαζόταν να γράψει μια λαμπρή σελίδα μαρτυρίου. Ο Άγιος Πέτρος ήταν γέννημα και θρέμμα της αρχαίας πόλεως των Καπιτωλίων, μιας σημαντικής πόλης της ανατολικής Ιορδανίας. Η πόλη αυτή βρισκόταν πάνω στον γνωστό εμπορικό δρόμο που οδηγούσε προς τη μεγάλη Δαμασκό της Συρίας. Από νεαρή ηλικία ο Πέτρος διακρίθηκε για τη μεγάλη σοφία του και την ξεχωριστή σύνεση του χαρακτήρα του.

Υπήρξε αρχικά νυμφευμένος και απέκτησε τρία παιδιά από τη νόμιμη σύζυγό του στην οικογενειακή του ζωή. Όταν εκείνη εκοιμήθη ειρηνικά εν Κυρίω, ο Πέτρος δεν θέλησε να ζήσει πλέον στον κόσμο και έγινε μοναχός. Αφιέρωσε τη ζωή του στην ησυχία, την προσευχή και τη μελέτη των ιερών γραφών της Εκκλησίας. Σύντομα τιμήθηκε άθελά του με το μέγα αξίωμα της ιεροσύνης από τον σεβάσμιο Αρχιερέα της Μητρόπολης Βόστρων. Η Βόστρα ήταν αρχαία ξακουστή πόλη της Συρίας στη Χωράν, ογδόντα χιλιόμετρα ανατολικά της λίμνης Γενησαρέτ.

Η ίδια πόλη βρίσκεται περίπου ενενήντα χιλιόμετρα νότια της Δαμασκού και ταυτίζεται με τον παραδοσιακό τάφο του Ιώβ. Στους πρώτους χρόνους της ιερωσύνης του ο Άγιος Πέτρος ανέπτυξε μεγάλη ποιμαντική και διδακτική δραστηριότητα στη χριστιανική κοινότητα. Με τη σοφία και την πνευματική του εμπειρία οδήγησε στην αλήθεια του Χριστού πολλούς ανθρώπους της εποχής του. Ως ζηλωτής διδάσκαλος της χριστιανικής πίστεως ο Πέτρος εργαζόταν ακούραστα για να στηρίξει τους πιστούς της περιοχής στην ορθή πίστη.

Σύντομα όμως κάποιοι εχθροί του τον κατήγγειλαν στον εθνάρχη των Αγαρηνών μουσουλμάνων ως διδάσκαλο των Χριστιανών της περιοχής. Συνελήφθη αμέσως και οδηγήθηκε σιδεροδέσμιος στη Δαμασκό μπροστά στον αλλόθρησκο άρχοντα για να ανακριθεί σχετικά με την πίστη του. Μπροστά στον Αγαρηνό εθνάρχη ο Άγιος Πέτρος ομολόγησε με ξεχωριστή ανδρεία και θάρρος την πίστη του στον Χριστό. Δεν φοβήθηκε καθόλου τις σκληρές απειλές των αλλοθρήσκων και αρνήθηκε αποφασιστικά κάθε προσφορά αρνήσεως της σωτηρίου πίστεως.

Εξοργισμένοι μέχρι μανίας από τη σταθερή ομολογία του, οι βασανιστές διέταξαν να του κόψουν αμέσως τη γλώσσα του. Με εντελώς θαυματουργικό τρόπο όμως ο Άγιος Πέτρος συνέχισε να μιλάει ακόμη καλύτερα και πιο καθαρά από προηγουμένως. Έπειτα του έκοψαν το δεξί χέρι και το δεξί πόδι μέσα σε ανείπωτη αγριότητα και απρόκλητη βία. Στη συνέχεια οι σκληρόκαρδοι δήμιοι του έβγαλαν τα δύο μάτια μέσα σε φρικτούς πόνους και αιμορραγία. Τέλος οι βασανιστές της πίστεως τον κάρφωσαν με ωμή αγριότητα πάνω σε έναν μεγάλο ξύλινο σταυρό.

Τον αποκεφάλισαν στο τέλος με σκληρό ξίφος και το ιερό σώμα του το έκαψαν αργότερα στη φωτιά. Τις στάχτες του ασεβώς τις σκόρπισαν στον γειτονικό ποταμό, χωρίς όμως να εξαλείψουν τη μνήμη του Αγίου. Ταις πρεσβείαις του αγίου ιερομάρτυρός σου Πέτρου του πρεσβυτέρου των Καπιτωλίων του θαρραλέου ομολογητού Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.