Σε μια εποχή που η Σερβία στέναζε κάτω από συνεχείς τουρκικές επιδρομές, αναδείχθηκε ένας ευγενής πολεμιστής που συνδύασε ανδρεία και χριστιανική αρετή. Ο Άγιος Στέφανος Στιλιάνοβιτς γεννήθηκε σε ευσεβή χριστιανική οικογένεια στη σερβική πόλη Ζούπα, νότια της περιοχής Ζακχόλμια. Στα χρόνια εκείνα η Σερβία υπέφερε συχνά από επιδρομές των Τούρκων, οι οποίοι ρήμαζαν τη γη και έσπερναν τον τρόμο παντού. Ο νεαρός Στέφανος δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για την πατρίδα και υπερασπίστηκε τη γενέθλια γη με όλες του τις δυνάμεις.

Υπηρέτησε ως στρατιωτικός μέσα στις τάξεις του σερβικού στρατού και πολέμησε γενναία υπό τις διαταγές του τοπικού άρχοντα της εποχής. Όταν ξέσπασε στη χώρα φοβερός λιμός, ο καλόκαρδος αξιωματικός μοίραζε το δικό του ψωμί στους πεινασμένους πληθυσμούς. Η ελεημοσύνη του ήταν τόσο πλατιά και ανιδιοτελής, που έγινε γρήγορα γνωστή σε όλη την περιοχή ως αληθινή χριστιανική θυσία. Η πατριωτική δράση του πιστού στρατιώτη συνδέθηκε αδιαχώριστα με τη βαθιά ευσεβή χριστιανική ζωή του και την προσευχή του.

Στις αρετές του εξέχουσα θέση είχαν η ελεημοσύνη, η αγνότητα και η ανυπόκριτη αγάπη του προς κάθε πλησίον. Έζησε ως ασκητής μέσα στον κόσμο, διατηρώντας την ορθόδοξη πίστη ακέραιη και την καρδιά του στραμμένη πάντα προς τον Κύριο. Η ζωή του ευλογημένου αυτού στρατιώτη ολοκληρώθηκε με ειρηνική κοίμηση εν Κυρίω, την τέταρτη Οκτωβρίου του χίλια πεντακόσια δεκαπέντε. Μετά από κάποιο διάστημα, οι Τούρκοι παρατήρησαν ένα παράξενο φως που έλαμπε με δόξα πάνω από τον σεμνό του τάφο.

Νομίζοντας πως είχαν βρει κρυμμένο θησαυρό μέσα στη γη, έσπευσαν να ανοίξουν τον τάφο και έπαθαν μεγάλη έκπληξη. Αντίκρυσαν τότε το άφθαρτο και ευωδιαστό σώμα του Αγίου Στεφάνου, ολοζώντανο τεκμήριο της θείας χάριτος που τον επισκίαζε. Η είδηση διαδόθηκε γρήγορα σε όλη τη σερβική κοινότητα και έφερε μεγάλη πνευματική αναζωπύρωση στις καρδιές των πιστών. Έπειτα οι σέρβοι μοναχοί κατάφεραν με αγώνες να εξαγοράσουν τα ιερά λείψανα από τον Τούρκο πασά της περιοχής.

Με ευλάβεια και χαρά τα μετέφεραν στο μοναστήρι του Σισατόβετς, που βρίσκεται στο όρος Φρούστσκ της σερβικής γης. Εκεί τα ιερά λείψανα φυλάχθηκαν ως πολύτιμος θησαυρός και θεραπευτική πηγή για όσους κατέφευγαν στον Άγιο. Η Σερβική Εκκλησία προσεύχεται στον Άγιο ως ένδοξο και δίκαιο υπερασπιστή της γενέθλιας γης και της ορθόδοξης πίστης. Στα τροπάρια τον υμνεί ως δοξασμένο μέσα στους αγώνες, πολεμιστή ασύγκριτο και μέγα ιατρό όσων προσεύχονται σε αυτόν με πίστη. Ο Άγιος Στέφανος μεσιτεύει αδιάκοπα για όλο τον σερβικό λαό και κάθε ψυχή που τον επικαλείται με ευλάβεια και ταπείνωση, αμήν.