Με χαρά ανείπωτη και ολόφωτο πρόσωπο ο γενναίος Άγιος Θεόκτιστος δέχτηκε στον λαιμό του τη φοβερή αφαίρεση της κεφαλής. Δεν προσκύνησε ποτέ την ψεύτικη κτίση, αλλά απέδωσε ολόψυχη λατρεία και προσκύνηση μόνο στον αληθινό Κτίστη του παντός. Ο Άγιος Μάρτυς Θεόκτιστος αναδείχτηκε λαμπρός ομολογητής της πίστης του Χριστού μέσα στις σκοτεινές ημέρες των διωγμών της αρχαίας Εκκλησίας. Το όνομά του φανερώνει στην ελληνική γλώσσα τον κτισμένο από τον Θεό και τον αφιερωμένο στη θεία πλαστουργία του ουρανίου Δημιουργού.

Ο γενναίος αυτός Άγιος μαρτύρησε για τον Κύριο διά του ξίφους και έχυσε γενναία το άγιο αίμα του στο χώμα. Στο υμνητικό συναξάριο της ημέρας του υμνείται η αδιάκριτη πιστότητά του στον μόνο και αληθινό Δημιουργό των απάντων ουρανίων. Δεν δέχτηκε ποτέ να προσφέρει σέβας και προσκύνηση στα νεκρά είδωλα, που οι ειδωλολάτρες θεωρούσαν θεούς της ύλης. Απέδωσε όλη τη λατρεία της καρδιάς του μόνο στον άκτιστο και αιώνιο Κτίστη του ουρανού και της γης. Έτσι όταν τον οδήγησαν στον τόπο της εκτελέσεως, ο γενναίος Άγιος Θεόκτιστος δέχτηκε με ολοφάνερη χαρά το γενναίο ξίφος του δημίου. Ταις πρεσβείαις του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος Θεοκτίστου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.