Κάτω από τη βροχή των άγριων λίθων ο γενναίος Άγιος Θεότεκνος έκλινε ταπεινά την κεφαλή και ψιθύρισε. «Άπαξ ελιθάσθην» μπόρεσε να αναφωνήσει με χαρά εκείνη την ώρα, όπως ο Απόστολος Παύλος έγραψε κάποτε στους πιστούς Κορινθίους. Ο Άγιος Μάρτυς Θεότεκνος αναδείχτηκε στην εποχή των διωγμών λαμπρή ψυχή της Εκκλησίας και πραγματικός υιός θετός του ουρανίου Πατρός. Το όνομά του φανερώνει στην ελληνική γλώσσα τον γνήσιο γέννημα του Θεού και τον αφιερωμένο εξαρχής στη θεία υιοθεσία της χάριτος.

Ο γενναίος Άγιος μαρτύρησε για τον Κύριο διά του τραχέως λιθοβολισμού και έχυσε γενναία το άγιο αίμα του στο σκληρό χώμα. Στο υμνητικό συναξάριο της ημέρας του διασώζεται μια εκπληκτική σύγκριση του μαρτυρίου του με τα παθήματα του μεγάλου Αποστόλου Παύλου. Όπως εκείνος είχε γράψει κάποτε στους Κορινθίους ότι λιθοβολήθηκε για το Ευαγγέλιο, έτσι και ο Θεότεκνος δέχτηκε όμοια δοκιμασία. Πέρασε με γενναία ομολογία την αγωνιστική δοκιμασία του λιθοβολισμού για το όνομα του αγαπημένου του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Οι πέτρες των άπιστων διωκτών έγιναν λιθαράκια του θείου στεφάνου και ασημένιες πύλες της ουράνιας ακαταλύτου Βασιλείας του Χριστού. Ταις πρεσβείαις του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος Θεοτέκνου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.