Στη μακραίωνη παράδοση της Κυπριακής Εκκλησίας ξεχωρίζουν δύο ιεράρχες που έζησαν την ίδια ζωή και κοιμήθηκαν την ίδια ημέρα μέσα στην αγάπη του Χριστού. Ο Όσιος Ισαάκιος, που σε ορισμένους Συναξαριστές αναφέρεται και ως Ακάκιος, υπήρξε επίσκοπος της Εκκλησίας της Κύπρου. Η ζωή του είναι πανομοιότυπη με αυτή του οσίου Μελετίου, επίσης επισκόπου Κύπρου, που η Εκκλησία τιμά στις είκοσι Δεκεμβρίου. Οι δύο όσιοι πατέρες ήταν ευλαβείς, θεοφοβούμενοι και πλούσιοι σε αρετές, και διακόνησαν παράλληλα την ίδια αρχιερατική θέση στην Εκκλησία.

Ασταμάτητο έργο της ζωής τους ήταν να διδάσκουν στον λαό τους θεϊκούς και πνευματικούς λόγους του Ευαγγελίου με ζήλο. Έκαναν τα πάντα ώστε οι πιστοί να βαδίζουν σταθερά μέσα στις άγιες εντολές του Κυρίου και να μην παρεκκλίνουν. Και οι δύο ξεχώριζαν για την ευποιΐα και τη φιλανθρωπία απέναντι σε όσους ήταν φτωχοί ή είχαν ανάγκη. Ο Όσιος Ισαάκιος μοίρασε όλα τα προσωπικά του υπάρχοντα στους φτωχούς και τους δυστυχισμένους της εποχής του. Δεν περιορίστηκε στην υλική προσφορά, αλλά μαζί με τον άρτο χάριζε και πνευματική τροφή στους ταπεινούς.

Τους έτρεφε με διδαχές και ψυχωφελείς νουθεσίες, ώστε να μην πεινούν ούτε στο σώμα ούτε στην ψυχή τους. Με αυτή τη ζωή του φιλόθεου ποιμένα ο Άγιος αξιώθηκε να λάβει από τον Θεό και το χάρισμα των θαυμάτων. Απεβίωσε τελικά ειρηνικά σε βαθιά γεράματα, αν και ορισμένοι Συναξαριστές αναφέρουν ότι μαρτύρησε διά ξίφους κατά τη διακονία του. Πρέσβευε Όσιε Ισαάκιε υπέρ ημών, ώστε να διδαχθούμε τη γνήσια ποιμαντική αγάπη και την αληθινή φιλανθρωπία της Εκκλησίας, αμήν.