Ανάμεσα στους ευσεβείς αυτοκράτορες της βυζαντινής περιόδου ξεχωρίζει μία λιγότερο γνωστή, αλλά αληθινά αγία μορφή πιστού ηγεμόνα. Πρόκειται για τον Άγιο Κωνσταντίνο τον Νέο, ο οποίος εορτάζεται στις τρεις του μηνός Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο. Σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς ιστορικούς, αυτός φαίνεται να είναι ο τέταρτος γιος του αυτοκράτορα Ηρακλείου του Πρώτου. Ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο του Βυζαντίου το έτος εξακόσια σαράντα ένα, σε εποχή ιδιαίτερα κρίσιμη για την αυτοκρατορία.

Σε ορισμένες πηγές αναφέρεται με το διπλό όνομα Κωνσταντίνος Ηράκλειος, που τόνιζε την καταγωγή του από τον πατέρα Ηράκλειο. Σε άλλες πάλι αναφέρεται απλώς ως Κωνσταντίνος ο Νέος, για να διακρίνεται από τον μεγάλο και ισαπόστολο Κωνσταντίνο. Η ζωή του διακρίθηκε για τη βαθιά πίστη του προς τον Κύριο και για την αδιάκοπη ευσέβειά του. Υπήρξε αληθινά πιστός βασιλιάς και ευσεβής χριστιανός, με αγνή πρόθεση καρδιάς και ολόκληρης της ζωής του. Η συμπεριφορά του φανέρωνε καθαρά την οσιακή του διάθεση και την ολοκληρωτική αφοσίωσή του στις χριστιανικές αρχές.

Δυστυχώς όμως η επίγεια βασιλεία του διήρκεσε μόλις έξι μήνες, εξαιτίας των ταραγμένων συνθηκών της εποχής του. Σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Μελέτιο, ο ευσεβής αυτός βασιλιάς δηλητηριάστηκε από εχθρούς του και έτσι παρέδωσε τη ψυχή του. Έτσι ο πιστός βασιλιάς Κωνσταντίνος έλαβε από τον Χριστό τον αιώνιο και ένδοξο στέφανο της δικαιοσύνης στους ουρανούς. Ας πρεσβεύει αδιάλειπτα υπέρ ημών ο νεαρός και ευσεβής βασιλιάς Κωνσταντίνος, ώστε να ενισχύεται η πίστη μας και η ορθόδοξη μαρτυρία, αμήν.