Μέσα στα δάση της Ρωσίας και κοντά στις σπηλιές των ασκητών αναδείχθηκε μια θαυματουργή εικόνα γεμάτη χάρη και θαυμαστά σημεία. Πρόκειται για την εικόνα της Παναγίας της Γεθσημανή του Τσέρνιγκοφ, αντίγραφο της φημισμένης Ιλιινσκαγια-Τσέρνιγκοφ που εορτάζεται τον Απρίλιο. Η αρχική εκείνη εικόνα βρισκόταν στη Μονή της Αγίας Τριάδος και του Ηλία κοντά στο Τσέρνιγκοφ της Ρωσίας. Η ιερά αυτή μονή υψωνόταν επάνω στο όρος Μπολντίνα, εκεί όπου τον ενδέκατο αιώνα ασκήτευσε ο μέγας Αντώνιος των Σπηλαίων του Κιέβου.

Ο άγιος Δημήτριος του Ροστόβ περιέγραψε τα αμέτρητα θαύματα της εικόνας αυτής στο βιβλίο του με τον τίτλο Δροσισμένη Πόκα. Στο τέλος του βιβλίου του ο άγιος Δημήτριος ομολόγησε ότι τα θαύματα της Παναγίας είναι αναρίθμητα και δεν μπορούν να καταγραφούν. Η σωστική και θαυματουργή δύναμη της αρχικής εικόνας μεταδόθηκε με πλούσιο τρόπο και στα διάφορα αντίγραφά της. Η εικόνα της Γεθσημανή του Τσέρνιγκοφ ζωγραφίστηκε στα μέσα του δεκάτου ογδόου αιώνα από ευλαβή ορθόδοξο αγιογράφο της εποχής.

Παραδόθηκε ως ιερό κειμήλιο στη Λαύρα της Αγίας Τριάδος του Σεργίου το χίλια οκτακόσια πενήντα δύο από την ευλαβή Αλεξάνδρα Φιλίπποβα. Εκείνη η ευσεβής χριστιανή φύλασσε με βαθιά κατάνυξη την ιερά εικόνα στο σπίτι της για είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια. Η Αλεξάνδρα είχε λάβει την εικόνα από τον ιερέα Ιωάννη Αλεξέγιεφ, ο οποίος την είχε αποκτήσει από ευσεβή μοναχό της Λαύρας του Σεργίου. Με τη σύσταση του ηγουμένου της Λαύρας Αρχιμανδρίτη Αντωνίου, η εικόνα τοποθετήθηκε στον νεόκτιστο σπηλαιώδη ναό του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ.

Ο ναός αυτός είχε καθιερωθεί ευλαβικά το χίλια οκτακόσια πενήντα ένα από τον άγιο Φιλάρετο, μητροπολίτη Μόσχας και ασκητικό ιεράρχη. Έτσι η ιερά εικόνα συγκέντρωσε επάνω της τα ρεύματα χάριτος ολόκληρης της ιστορίας της ευλογημένης Εκκλησίας της Ρωσίας. Συνδέθηκε με την ευλογία του οσίου Αντωνίου των Σπηλαίων, του αγίου Σεργίου του Ραντονέζ και των γονέων του Κυρίλλου και Μαρίας. Το πρώτο θαύμα της εικόνας έγινε την πρώτη Σεπτεμβρίου του χίλια οκτακόσια εξήντα εννέα, την ημέρα της Αρχής της Ινδίκτου.

Θεραπεύτηκε τότε θαυματουργικώς η εικοσιοκταετής αγρότισσα Θέκλα Αδριανόβα από την περιοχή της Τούλα, μετά από εννέα ολόκληρα χρόνια ολικής παραλύσεως. Ζώντας στον ξενώνα κοντά στα σπήλαια και ύστερα στη Λαύρα κατά την εορτή του αγίου Σεργίου, η Θέκλα ανέκτησε πλήρως την υγεία της. Μέχρι την εικοστή έκτη Σεπτεμβρίου είχαν συντελεστεί τρεις θαυματουργικές θεραπείες και ακολούθησαν δεκάδες νέα θαύματα τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Στις αρχές του εικοστού αιώνα είχαν ήδη καταγραφεί περισσότερα από εκατό θαύματα της Παναγίας της Γεθσημανή.

Η εορτή της θείας αυτής εικόνας μεταφέρθηκε από τη δεκάτη έκτη Απριλίου στην πρώτη Σεπτεμβρίου, ημέρα της δοξάσεώς της στους ορθόδοξους πιστούς. Ταις πρεσβείαις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου της Γεθσημανή, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.